Część 3
Proces rozpoczął się sześć miesięcy później. Sala sądowa była codziennie pełna. Victorowi postawiono zarzuty od napaści zaostrzonej i otrucia, po oszustwo ubezpieczeniowe i usiłowanie zabójstwa. Moja matka została oskarżona o spisek, manipulowanie dowodami i narażanie dziecka na niebezpieczeństwo.
Nadal wierzyli, że mogą mnie złamać.
Adwokat Victora spędził dwie godziny, opisując mnie jako osobę manipulującą.
„Byłaś zmartwiona na długo przed tą hospitalizacją, prawda?” zapytał.
Spojrzałem na ławę przysięgłych. „Byłem bity na długo przed tą hospitalizacją”.
Uśmiechnął się blado. „Ale potajemnie nagrywałeś swoją rodzinę”.
“Tak.”
„Bo chciałeś ich pieniędzy?”
„Nie. Bo chciałem żyć.”
Prokurator wezwał następnie dr. Cole’a. Wyjaśnił on nakładanie się moich obrażeń, poziom środków uspokajających we krwi i fałszywe wpisy medyczne. Detektyw Ruiz przedstawił teczkę Victora, plany na wypadek przyszłego wypadku oraz polisę ubezpieczeniową na życie.
Na koniec prokurator odtworzył rozmowę telefoniczną z jednostki magazynowej.
„W takim razie czternasty lipca nastąpi wcześniej” – powiedział głos Victora.
Moja matka zaczęła szlochać.
Victor pochylił się ku niej i syknął: „Zamknij się”.
Jej mikrofon to uchwycił.
To był jego ostateczny błąd.
Podczas lunchu moja matka poprosiła o ugodę. Zaproponowała, że zezna, że Victor wszystko zaplanował. Prokurator zgodził się tylko pod warunkiem, że matka przyzna się do winy bez żadnych usprawiedliwień.
Zeznając, przyznała, że Victor uderzył mnie po raz pierwszy, gdy miałam trzynaście lat. Przyznała, że okłamała nauczycieli, lekarzy, sąsiadów i policję. Pomagała mi podawać narkotyki, fałszowała formularze i przećwiczyła historię o wannie.
„Dlaczego?” zapytał prokurator.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
