Wyglądał starzej, gdy zobaczył zdjęcie w moich rękach.
“Mama to zrobiła?”
Tata skinął głową. „W domu. Przyniosłem to tutaj, kiedy umarła”.
Usiadł na swoim zwykłym krześle. Helen ruszyła do wyjścia.
Zablokowałem ją. „Nie. Jeśli mama usunęła cię ze zdjęcia, zostajesz”.
Tata się wzdrygnął.
Położyłem listę między nimi. „Zacznijcie rozmawiać”.
Tata spojrzał na Helen. Helen powiedziała: „Ty jej powiedz”.
Pocierał twarz obiema dłońmi.
„Twoja matka wiedziała, że nie będę już próbował umawiać się na randki”.
„Okazuje się, że się myliła”.
„Nie. Miała rację.”
Stuknął w listę. „Przez pięć lat ani razu jej nie otworzyłem”.
Reklama
“Po co zaczynać?”
“Z twojego powodu.”
Spojrzałam na niego.
„W swoje 39. urodziny powiedziałeś mi, że chcesz, żebym miał życie”.
Przypomniałem sobie.
Tata skinął głową. „Tej nocy otworzyłem pudełko”.
“Jakie pudełko?”
“Ten niebieski, który twoja matka zostawiła w mojej szafie.”
Helen odwróciła wzrok.
Tata wyjaśnił, że w pudełku znajdowało się siedem zapieczętowanych kopert.
Sześć dla kobiet, które wybrała mama.
Jeden dla taty.
Mama wiedziała, że znów poczuje się winny, gdy zacznie umawiać się na randki.
Wybrała więc kobietę, o której wierzyła, że zaakceptuje to, że cząstka taty zawsze będzie ją kochać.
Mimowolnie ścisnęło mi się gardło. „Dlatego odchodzą?”
“NIE.”
Reklama
“Dlaczego więc?”
Tata spojrzał na Helen.
„Kiedy przychodzi czek, daję im list od mamy. Potem pokazuję im swój.”
“Jaki list?”
„Ten, który napisała do mnie Maggie.”
Przesunąłem listę w jego stronę. „Masz na myśli to?”
“NIE.”
Tata sięgnął do kieszeni kurtki i wyjął złożoną na pół białą kartkę.
The creases were nearly worn through.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
