A na koniec Linda.
Uśmiechała się.
Wziąłem głęboki oddech.
„Moje śluby są trochę inne” – powiedziałem.
Wyraz twarzy Nathana uległ zmianie.
Tylko nieznacznie.
“Co masz na myśli?”
„Dziś rano wprowadziłem kilka zmian.”
Przez pokój przeszedł nerwowy szmer.
Widziałem, że Linda usiadła prościej.
Uśmiech Nathana zniknął na pół sekundy, po czym znów powrócił.
„Jakie zmiany?”
Złożyłem papier.
„Nie do ślubów.”
Spojrzałem na niego.
„Na ceremonię.”
W pokoju zapadła całkowita cisza.
Nathan wpatrywał się we mnie.
Urzędnik wyglądał na zdezorientowanego.
Odwróciłem się do koordynatora, który stał przy bocznym wejściu.
Skinęła mi lekko głową.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
