Nie uśmiechamy się.
Po prostu zostawiamy się w spokoju.
Po tym wszystkim co się wydarzyło, uważam to za postęp.
A za każdym razem, gdy przypomnę sobie, jak stoi na moim ganku w szlafroku i krzyczy, że mnie zniszczy z powodu swojego świeżo pomalowanego samochodu, wciąż muszę powstrzymywać się od uśmiechu.
Ponieważ przez prawie cały rok wierzyłem, że Denise będzie mogła mnie ranić tak długo, jak długo nie zostawi po sobie żadnych dowodów.
Ostatecznie jej nie złapałem.
Tak zrobiła jej siostra.
Oto więc prawdziwe pytanie : Kiedy ktoś przez miesiące sprawia, że wątpisz w siebie i w końcu sam się obnaża swoimi czynami, czy czerpiesz satysfakcję z obserwowania, jak karma go dogania, czy pokój jest wart więcej niż zemsta?
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
