Spojrzał w stronę rzędów studentów.
„Mój przyjacielu.”
Zmarszczyłem brwi.
„Jaki przyjaciel?”
Ethan nie odpowiedział od razu.
Zamiast tego zwrócił się w stronę tylnej części audytorium.
Było wolne miejsce.
Jedno miejsce pośród setek.
A obok siedziała starsza kobieta, której nigdy wcześniej nie widziałem.
Ona płakała.
Jej dłonie były mocno splecione.
Ethan wstał.
Kobieta również powoli podniosła się.
Przez chwilę po prostu patrzyli na siebie.
Potem zaczęła iść w naszym kierunku.
Spojrzałem na Ethana.
„Kim ona jest?”
Wyszeptał:
„Jego matka”.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
