Do ludzi, którzy tu jeszcze byli.
A do osoby, której nie było.
Śmiech, który wcześniej wypełniał widownię, całkowicie ucichł.
Obserwowało nas sześćset osób.
Ale po raz pierwszy tej nocy nikt nie gapił się na Ethana, bo miał na sobie sukienkę.
Przyglądali się, bo w końcu zrozumieli, co oznacza ta sukienka.
Wtedy kobieta sięgnęła do torebki.
Wyciągnęła stare zdjęcie.
Podała mi to.
Spojrzałem w dół.
A moje kolana prawie odmówiły mi posłuszeństwa.
Ponieważ na tym zdjęciu był wujek Ethana.
Młody.
Uśmiechnięty.
Noszenie czerwonej kurtki.
A obok niego stała osoba, której nigdy nie spodziewałam się zobaczyć.
Osoba, której tożsamość wyjaśniłaby, dlaczego Ethan spędził ostatnie sześć lat na tajnym badaniu przeszłości naszej rodziny.
Spojrzałem na Ethana.
„Kto to jest?”
Wziął zdjęcie z mojej ręki.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
