Mój syn zmuszał mnie do codziennego gotowania, ponieważ uważał, że jego żona „nie powinna się tym zajmować”. Pewnego wieczoru postanowiłam jednak wszystko uporządkować…

To były niemal dokładnie te same słowa, które wypowiedział, kiedy byłam zbyt chora, żeby przygotować śniadanie.

„To co będziemy jeść?”

Przez lata rozwiązywałam wszystkie jego problemy.

Ale tego problemu nie zamierzałam za niego rozwiązywać.

— Masz czterdzieści dziewięć lat, Daniel. Sam sobie poradzisz.

Jego twarz poczerwieniała.