Przeciskał się przez tłum, jakby szukał sojusznika.
„Greg nazywa mnie „dinozaurem”. Na spotkaniach.”
Nikt nie spojrzał mu w oczy.
„To absurdalne” – powiedział Greg na tyle głośno, że przeciął pokład. „To impreza firmowa. Niezależnie od tego, jakie skargi ktoś ma, istnieje procedura. Jest hierarchia służbowa. Nie można zawłaszczyć sobie miejsca na odosobnieniu”.
Mark oddał mi mikrofon.
„Masz rację, Greg. Istnieje hierarchia służbowa”.
Podniosłem mikrofon i rozejrzałem się po tłumie, aż znalazłem twarz, której potrzebowałem.
“Nie przejmuj się odwrotem.”
David, wiceprezes działu HR, stał w pobliżu stanowiska z ręcznikami.
Plastikowy kubek zamarzł w połowie drogi do jego ust.
„David. Jesteś tutaj. Masz wyższą rangę niż Greg. Pytam cię publicznie, przed wszystkimi, którzy pracują w tej firmie: czy to jest to, co reprezentujemy?”
Wszystkie głowy zwróciły się ku Dawidowi.
Powoli opuścił filiżankę.
„Czy to jest to, co reprezentujemy?”
„Lindo” – powiedział, odchrząkując. „To jest… To jest ewidentnie bardzo poważne”.
„Tak czy nie, Davidzie. Jeśli naprawdę uważasz, że to poważna sprawa, nie dasz nam gotowej odpowiedzi”.
Zatrzymał się.
„Nie. Nie, oczywiście, że nie tego bronimy”.
„A co teraz się stanie?”
Wyprostował ramiona i zrobił krok do przodu, odzyskując równowagę.
„Będzie pełne śledztwo. Od poniedziałku. Każda osoba, która chce rozmawiać z działem HR, zostanie wysłuchana. Greg, porozmawiamy, zanim opuścisz dziś ten park”.
„To oczywiście bardzo poważna sprawa”.
Twarz Grega przybrała odcień, jakiego nigdy u niego nie widziałem.
Otworzył usta, zamknął je, po czym spróbował się roześmiać, a jego dźwięk przypominał kaszel.
„David, daj spokój. Wiesz, jaka jest Linda. Źle interpretuje. Jest wrażliwa. To polowanie na czarownice z powodu kilku żartów.”
„Greg” – powiedział cicho David. „Przestań gadać”.
Obserwowałem, jak policzki Grega tracą kolor.
„To polowanie na czarownice z powodu kilku żartów.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
