“To też.”
Jeffrey prychnął.
„Bo wyglądałam okropnie?”
Pokręciłem głową.
„Kiedy powiedziałeś wszystkim, że nie stać cię na prezent, przez sekundę wyglądałeś na kogoś, kto może mnie potrzebować. I zdałem sobie sprawę, że nie mam w tym żadnego doświadczenia”.
Tata odwrócił wzrok.
„Zdałem sobie sprawę, że nie mam w tym żadnego doświadczenia”.
„Całe moje życie upewniałeś się, że nigdy nie będę musiała cię nosić” – powiedziałam. „Więc kiedy nagle zareagowałeś, jakbym mogła to zrobić, nie wiedziałam, co mam zrobić”.
Tata pocierał kciukiem postrzępiony mankiet.
“To moja wina.”
“Częściowo.”
“Wezmę częściowo.”
“To moja wina.”
Jeffrey podszedł bliżej.
„Gdybyś naprawdę wszystko stracił, czego byś od nas chciał?”
Tata spojrzał w stronę sali balowej, gdzie zza drzwi dobiegł kolejny wybuch śmiechu.
W końcu powiedział: „Obiad”.
Zamrugałem. „Obiad?”
“Raz w tygodniu.”
Jeffrey skinął głową. „Rozsądne”.
“Raz w tygodniu.”
Tata uniósł palec. „Dwa razy w trakcie sezonu futbolowego”.
Zaśmiałem się.
Znów był mój ojciec.
Nie biznesmen.
Nie ten, który przeprowadza test.
Tylko tata.
“Powiem wszystkim, że firma ma się dobrze.”
“Będziesz. Jutro.”
“Powiem wszystkim, że firma ma się dobrze.”
Spojrzał w stronę ciotki Denise, która obserwowała nas z drugiego końca sali balowej.
„I zaczniesz od niej” – dodałem.
Tata westchnął. „Słusznie”.
Następnie DJ zarządził taniec ojca z córką.
Tata spojrzał na swój garnitur.
„Wygląda tak?”
“Jesteś już na zdjęciach.”
„Wygląda tak?”
Wyciągnąłem rękę.
On to wziął.
Nikt nie ogłosił, że z jego firmą wszystko w porządku.
Nikt nie sprostował szeptów.
I jakimś cudem taniec przetrwał.
Później tata znalazł Jeffreya w pobliżu baru.
„Nie powinnam była cię testować”.
„Nie, nie powinieneś był tego robić.”
„Nie powinnam była cię testować”.
Tata skinął głową.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
