Źle.
Ale dobrze.
Pudełko z przyborami do szycia mieszka teraz w moim domu.
Lily jest jeszcze za mała, żeby to wszystko zrozumieć.
Pewnego dnia tak się stanie.
Pokażę jej zdjęcie jej praprababci, która miała 101 lat, siedzącej pod jabłonią z solenizantką na kolanach.
Pokażę jej list.
Opowiem jej o sześciu latach, kiedy staraliśmy się o nią.
Może nie wszystko na raz.
Niektóre opowieści stają się udziałem dzieci dopiero później.
Opowiem jej, że jeszcze przed jej narodzeniem pewna starsza kobieta zaczęła szyć dla niej sukienkę, nie wiedząc, czy ktoś ją kiedykolwiek założy.
Na drugie urodziny Lily zrobiliśmy przyjęcie mniejszym przyjęciem.
Tylko rodzina.
Ciasto.
Brodzik.
Za dużo balonów.
W pewnym momencie Lily biegła przez ogród mając na sobie jedynie pieluchę i jeden ze starych naszyjników babci.
Moja matka zaczęła mówić: „Uważaj z tym”.
Potem się zatrzymała.
Spojrzeliśmy na siebie.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
