„Zapytaj babcię.”
Spojrzałem na nią.
“Co?”
„Po prostu zapytaj babcię.”
„Babcia kazała ci to ściąć?”
“NIE.”
„Czy ktoś ci coś zrobił?”
Tessa mocno zamknęła oczy.
„Nie mogę ci powiedzieć.”
Zrobiło mi się zimno w piersi.
„Co masz na myśli mówiąc, że nie możesz mi powiedzieć?”
„To nie tylko moja historia”.
To zdanie przeraziło mnie bardziej niż fryzura.
Dziesięć minut później byłem już w samochodzie.
Nawet nie pamiętam drogi do domu Nadine.
Pamiętam tylko, że pukałem do jej drzwi tak mocno, że bolała mnie dłoń.
Kiedy otworzyła, nie dałem jej czasu, żeby się przywitała.
„Co się stało z Tessą?”
Twarz Nadine uległa zmianie.
„Widziałeś.”
„Oczywiście, że widziałem! Wróciła do domu chowając się pod kapturem, jakby zrobiła coś strasznego”.
„Marla—”
„Jej włosy zniknęły.”
“Ja wiem.”
„Co zrobiłeś?”
Nadine spojrzała na mnie.
Z jakiegoś powodu fakt, że nie obroniła się od razu, rozzłościł mnie jeszcze bardziej.
„Co zrobiłeś mojej córce?”
„Nie obcinałem jej włosów.”
„Ale byłeś z nią.”
“Tak.”
„I kazała mi zapytać ciebie.”
Nadine westchnęła i wyszła na werandę, zamykając za sobą drzwi.
„Poprosiła mnie, żebym tego nie wyjaśniał.”
„Ona ma dwanaście lat.”
„Wiem, ile ona ma lat.”
„To przestań traktować to jak jakąś tajemnicę między wami.”
Wyraz twarzy Nadine się nasilał.
„To nie jest tajemnica przeciwko tobie.”
„Zdecydowanie tak się wydaje.”
Przez chwilę żadne z nas się nie odzywało.
Wtedy Nadine cicho powiedziała: „Jutro wieczorem odbędzie się występ chóru”.
Spojrzałem na nią.
„Co to ma wspólnego z czymkolwiek?”
“Przychodzić.”
„Nadine.”
„Przyjdź na przedstawienie.”
„Mam pracę.”
W chwili, gdy wypowiedziałem te słowa, na jej twarzy pojawił się jakiś błysk.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
