Planowała zapisać się na zajęcia w college’u społecznościowym.
Przez lata, gdy ktoś inny kontrolował jej decyzje, ciężko pracowała, aby zbudować życie, w którym mogłaby sama decydować o wielu sprawach.
Gdy natychmiast wróciła do swojego pokoju z dzieciństwa, miała wrażenie, że cofnęła się w czasie.
„Chcę cię mieć w swoim życiu” – powiedziała. „Po prostu jeszcze nie wiem, jak to będzie wyglądać”.
Wziąłem ją za rękę.
„My też nie wiemy.”
Wyglądała na zdenerwowaną.
Ścisnąłem jej palce.
„Ale możemy sobie z tym poradzić.”
Michael i ja zostaliśmy w mieście jeszcze trzy dni.
Następnego ranka Nora zjadła z nami śniadanie.
Potem kolacja.
Potem poszła z nami wzdłuż promenady.
Nie weszła na piasek.
Ja też nie.
Zanim wyszliśmy, Elaine dała Norze turkusową narzutkę.
Nora patrzyła na to przez długi czas.
Potem mi ją podała.
„Zostaw to.”
„Jesteś pewien?”
Skinęła głową.
„Nie chcę tego teraz. Ale myślę, że powinno zostać w rodzinie”.
Złożyłem go ostrożnie.
Żółte słońce wyblakło.
Nadal krzywo.
Nadal tam jestem.
Od tego dnia minęło sześć miesięcy.
Nora dzwoni dwa razy w tygodniu.
Czasami więcej.
Michael odwiedza nas raz w miesiącu.
Pewnie wysyłam za dużo wiadomości, ale ona jeszcze się nie poskarżyła.
Zapisała się na dwa zajęcia.
Nadal pracuje w kawiarni.
Nadal widuje Elaine.
A jej nadal zdarzają się trudne dni.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
