Wyraz twarzy Michaela stwardniał.
„Wiedziałeś, że ona zaginęła.”
„Nie, kiedy tu przybyła.”
„Ale w końcu się dowiedziałeś.”
“Tak.”
„I nic nie zrobiłeś?”
Elaine zachowała spokój.
„Namawiałem ją, żeby się z tobą skontaktowała. Wielokrotnie.”
„To nie jest to samo.”
„Nie” – przyznała. „Nie jest”.
Zrozumiałem złość Michaela.
Część mnie również to czuła.
Ale inna część nie mogła przestać myśleć o jednej rzeczy.
Nora przeżyła wystarczająco długo, aby dotrzeć do Elaine.
„Co się z nią stało?” zapytałem.
Elaine ponownie spojrzała w stronę kawiarni.
I wtedy zaczęła.
„Kiedy Nora miała szesnaście lat, potajemnie spotykała się z dziewiętnastolatkiem o imieniu Caleb”.
Ta nazwa nic mi nie mówiła.
To pogorszyło sprawę.
Elaine wyjaśniła, że Nora poznała go w Internecie, skłamawszy na temat swojego wieku.
Komunikowali się przez kilka miesięcy.
Nora wiedziała, że Michael i ja nigdy nie pochwalilibyśmy jej związku z kimś starszym.
Więc go ukrywała.
W dniu, w którym zniknęła, Caleb przekonał ją, aby opuściła z nim plażę.
Tylko na weekend.
Tak to przedstawił.
Dwa dni dzielą nas od siebie.
Mała przygoda.
Coś ekscytującego.
Coś, co rzekomo miałoby dowodzić, że mu ufa.
Powiedział jej, żeby zostawiła telefon, żebyśmy nie mogli jej namierzyć.
Zdjęła sandały, bo chodziła boso.
Wsiadła do jego samochodu ubrana w kostium kąpielowy i turkusową tunikę.
Przyłożyłem obie dłonie do ust.
Michael wyglądał na chorego fizycznie.
„Co się stało?” zapytał. „Dlaczego nie wróciła?”
Elaine przez chwilę milczała.
„Ponieważ Caleb jej nie przywrócił.”
Na początku Nora myślała, że po prostu zostali trochę dłużej poza domem.
Potem wszystko się zmieniło.
Caleb zaczął zastanawiać się, dokąd mogłaby pójść.
Miał kontrolę nad większością ich pieniędzy.
Powiedział jej, że policja również go szuka i że jeśli wróci do domu, oboje będą mieli kłopoty.
Potem pojawiły się kłamstwa na nasz temat.
Powiedział Norze, że jej nienawidzimy.
Że nigdy nie wybaczymy jej tego, że odeszła.
Że wszyscy nazwą ją głupią.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
