A potem ekran zrobił się czarny.
Przepraszam, że w ten sposób zakłóciłem własny pogrzeb.
Przez długą chwilę nikt się nie poruszył. Nikt się nie odezwał. Kaplica wstrzymała oddech.
Wtedy Bill wstał i wydał z siebie szorstki, pusty śmiech.
„To kłamstwo!” Odwrócił się do zgromadzenia. „Wszyscy wiecie, że to bzdura”.
Sharon też wstała. Bill sięgnął po jej dłoń, ale Sharon się cofnęła.
„Skłamałeś” – powiedziała. „Mówiłeś, że dostaniemy wszystko”.
To był koniec. Najlepsza przyjaciółka Grace wstała i ruszyła w ich stronę.
“Mówiłeś, że zdobędziemy wszystko.”
„Wynoście się!” warknęła. „Jeśli będę musiała patrzeć na was oboje jeszcze przez sekundę…”
Resztę jej zdania zagłuszył głos pozostałych żałobników, którzy wzywali Billa i Sharon do opuszczenia cmentarza.
Potem wysoki mężczyzna stojący przy przejściu podszedł do Billa. Ujął go za łokieć i odprowadził do drzwi. Sharon poszła za nim.
Potem obok mnie pojawił się pan David i podał mi kopertę.
Pozostali żałobnicy zażądali, aby Bill i Sharon wyszli.
„Grace prosiła mnie, żebym przekazał ci to osobiście” – powiedział pan David. „Do odczytania na osobności”.
„O co chodzi?” Mój głos zabrzmiał ciszej, niż zamierzałam.
Powiedziała, że zrozumiesz.
Spojrzałem na Franka. Skinął głową. Wstaliśmy z miejsc i wślizgnęliśmy się do małego, bocznego pokoju przy kaplicy.
Wpatrywałem się w kopertę.
„No dalej” – szepnął Frank.
„Grace poprosiła mnie, żebym przekazał ci to osobiście.”
Otworzyłem. W środku były dokumenty i złożony list.
Pierwszy otworzyłem list.
Mamo, jeśli to czytasz, to znaczy, że coś mi się przydarzyło, zanim urodził się Carl. Modlę się, żeby to nie był ten przypadek. Ale jeśli tak, to są rzeczy, o których musisz wiedzieć.
Bill zaczął się dziwnie zachowywać jakieś sześć miesięcy temu. Na początku myślałem, że to stres.
Potem zaczął mnie namawiać, żebym podniosła składkę na ubezpieczenie na życie. Mówił, że to dla dziecka. Ale sposób, w jaki to powiedział, wydał mi się niewłaściwy.
Pierwszy otworzyłem list.
Mój wzrok padł na dokumenty pod listem. Były to formularze ubezpieczeniowe.
Może to nic takiego. Może po prostu boję się o dziecko. Ale jeśli coś mi się stanie…
Spojrzałem na Franka.
„Co ona mówi?” zapytał.
„Uważa, że Bill naciskał na nią, żeby podwyższyła składkę ubezpieczenia na życie”.
Twarz Franka całkowicie zniknęła z koloru.
Spojrzałem jeszcze raz na list.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
