Następnie pochyliła się w stronę Vicky.
“Mama Denise przyniesie ci nowy płaszcz.”
Vicky spojrzała w górę.
Jej twarz całkowicie znieruchomiała.
“Nie jesteś moją mamusią.”
Denise mrugnęła.
“Kochanie, miałem na myśli tylko, że kiedyś może to wydawać się naturalne.”
„Już miałam jednego”, odpowiedziała Vicky.
“Kochanie, miałem na myśli tylko, że kiedyś może to wydawać się naturalne.”
Światło w oczach Denise zgasło, a jej uśmiech zniknął.
Howard odchrząknął.
Denise sięgnęła po ramię Vicky.
Wkroczyłem między nich.
“Czas iść.”
Jej źrenice skurczyły się do rozmiarów ciemnych punkcików.
„Naprawdę myślisz, że sędzia spojrzy na TO i wybierze CIEBIE? A nie nas?”
Jej źrenice skurczyły się do rozmiarów ciemnych punkcików.
Gestem wskazała na moją kuchnię.
Tanie szafki.
Używany stół.
Moje buty robocze przy drzwiach.
Otworzyłem drzwi.
“Dowiemy się.”
Przeszła obok mnie.
Howard poszedł za nim.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
