„Tęskniłam za tobą” – szepnęła Sophie.
“Ja też za tobą tęskniłam.”
“Tęskniłam za tobą.”
„Czy możemy to naprawić?”
Emma spojrzała na nią.
“Nie dziś wieczorem.”
Twarz Sophie posmutniała.
Emma wzięła ją za rękę.
“Dziś po prostu zaczynamy.”
Weszli razem do środka.
„Czy możemy to naprawić?”
Helena wyszła minutę później.
“Przepraszam, Nino.”
“Ja wiem.”
“Idziesz do domu?”
Spojrzałem w stronę mojego samochodu.
Przez siedemnaście lat myliłem zachowanie pokoju z ochroną rodziny.
“Przepraszam, Nino.”
Już tego nie robiłem.
„Nie” – powiedziałem.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
