Część 5
Grant zamarł, wciąż trzymając dłoń nad Lily. Celeste instynktownie cofnęła się o krok, a jej twarz odpłynęła.
„Co to ma znaczyć?” – zapytał Grant, próbując odzyskać władczą postawę. „Oficerowie, moja żona jest zdezorientowana. Jest pod wpływem silnych leków…”
„Panie Grant Vance?” – przerwał mu dowódca policji, wyciągając kajdanki zza paska. „Proszę odsunąć się od łóżka i trzymać ręce tak, żebyśmy mogli je widzieć”.
„To prywatna sprawa rodziny!” wrzasnęła Celeste, stając przed Grantem. „Zrzekła się swoich praw! Mamy dokumenty!”
Julian zrobił krok naprzód, wyciągając z koperty złożony nakaz sądowy. „Jestem Julian Vance, starszy partner w kancelarii Vance & Associates, reprezentujący Marę Vance. To, co trzymasz w ręku, to fałszywy dokument”.
Julian uniósł kopię formularza zrzeczenia się praw. „Ten dokument twierdzi, że został sporządzony z pełną zdolnością do czynności prawnych o godzinie 1:30 w nocy. Jednak szpitalna dokumentacja chirurgiczna wskazuje, że Mara Vance była w znieczuleniu ogólnym do cesarskiego cięcia do godziny 2:05 w nocy. Co więcej, dziecko urodziło się dopiero o 2:17 w nocy. Matka nie może zgodnie z prawem zrzec się praw do dziecka, które się jeszcze nie urodziło”.
Radca prawny szpitala podszedł do Granta, a jego głos drżał z gniewu. „Panie Vance, przekupił pan również pielęgniarkę, żeby sfałszowała dokumentację medyczną dotyczącą stanu psychicznego pańskiej żony. Rada już ją zawiesiła, a policja otrzymała nagranie z monitoringu, na którym widać, jak wręcza jej pan kopertę na korytarzu”.
Twarz Granta poczerwieniała, a potem zbladła jak ściana. Odwrócił się do mnie, a jego opanowanie legło w gruzach. „Mara… Mara, porozmawiaj z nimi. Możemy to naprawić. To był tylko błąd…”
„To nie był błąd, Grant” – powiedziałem, a mój głos wyraźnie odbił się echem od kafelkowych ścian. „To była kradzież na dużą skalę, spisek, fałszerstwo i usiłowanie porwania dziecka. Jako adwokat specjalizujący się w prawie rodzinnym dopilnuję, żebyś odsiedział każdy dzień maksymalnego wyroku”.
„Maro, proszę!” krzyknęła mama, padając na kolana przy łóżku i chwytając prześcieradło. „To twoja siostra! Nie rób tego naszej rodzinie!”
Spojrzałem na kobietę, która całe moje życie poświęciła na rzecz szczęścia, by zadowolić adoptowaną córkę, która zabrała mi wszystko i nie dała nic w zamian.
„Przestałaś być moją matką w chwili, gdy podpisałeś się, żeby ukraść mi dziecko” – powiedziałem lodowatym tonem. „Policjanci, aresztujcie ich”.
Policja ruszyła szybko. Granta przyparto do ściany i zakuto w kajdanki, a jego ciche przekleństwa wypełniły pomieszczenie. Celeste krzyczała i miotała się, gdy drugi funkcjonariusz chwycił ją za nadgarstki, wykrzykując obelgi, aż w końcu została wyciągnięta na korytarz. Moja matka poszła za nimi, szlochając bez opamiętania i błagając funkcjonariuszy o litość, której nikt im nie okazał.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
