Adam był ode mnie dziesięć lat starszy.
Kiedy byłem mały, uwielbiałem go.
Nauczył mnie jeździć na rowerze, pozwalał mi siedzieć w swoim pokoju, gdy słuchał muzyki, a kiedyś zaniósł mnie do domu, gdy otarłam sobie oba kolana.
Potem, gdy miałem dziewięć lat, Adam zginął w wypadku samochodowym.
Później moja rodzina się zmieniła.
Rzadko o nim rozmawialiśmy, bo każda rozmowa kończyła się płaczem mojej matki.
Dwa lata później się przeprowadziliśmy.
“Znałeś Adama?”
„Był moim najlepszym przyjacielem”.
Ponownie przyjrzałem się twarzy Bena.
Tym razem coś się pojawiło.
Nastolatek siedzący na naszym ganku.
Ktoś rzuca piłkę tenisową w garaż.
Głos kazał mi się ruszyć, podczas gdy on i Adam pracowali przy rowerze.
“Ben?”
Uśmiechnął się smutno.
“Oto jesteś.”
Zakryłem usta.
“O mój Boże.”
Ellie patrzyła na nas.
“Znasz go?”
“Tak.”
Ben skinął głową.
“Dawno temu.”
Powróciło więcej wspomnień.
Latem Ben praktycznie mieszkał w naszym domu.
On i Adam ciągle coś naprawiali, grali w koszykówkę albo znikali na kilka godzin i wracali do domu brudni.
Dla mnie był po prostu jednym z przyjaciół Adama.
Potem Adam umarł.
W końcu Ben zniknął również z mojego życia.
„A co z samochodem z lodami?”
„To przyszło później”.
Ben wyjaśnił, że po ukończeniu liceum potrzebował dodatkowych pieniędzy.
Jego wujek miał kilka furgonetek z lodami, więc Ben latem jeździł jedną z nich.
Jego trasa obejmowała naszą okolicę.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
