Musiała po prostu zacząć traktować Avę poważnie.
Tego wieczoru pani Alvarez zapytała Avę, czy złoży pełne oświadczenie na piśmie.
Ava poprosiła o rozmowę ze mną na osobności.
Usiedliśmy razem na ławce za biurem.
Wyglądała na wyczerpaną.
„Jeśli to zrobię, zostaniemy zdyskwalifikowani”.
“Prawdopodobnie.”
„Będą mnie nienawidzić”.
„Niektórzy z nich mogą”.
„Kayla na pewno tak zrobi.”
Skinąłem głową.
Ava skubała luźną nitkę na swoich spodenkach.
„Co twoim zdaniem powinienem zrobić?”
Każdy mój instynkt podpowiadał mi, żebym dał jej odpowiedź.
Ale tego nie zrobiłem.
„Nie mogę dokonać tego wyboru za ciebie”. CommissionCustom Prints
Wyglądała na zirytowaną.
„To pomocne.”
„Mogę ci jednak coś powiedzieć.”
“Co?”
„Udawanie kontuzji nie uchroniło cię przed nią. Tylko opóźniło wybór”.
Jej oczy napełniły się łzami.
„Chciałem, żeby istniała inna opcja. Chciałem, żeby przestali, nie wiedząc, że im kazałem”.
“Ja wiem.”
„Chciałem, żebyśmy nadal wygrywali”.
“Ja wiem.”
„Chciałam, żeby Kayla nadal była moją przyjaciółką”.
To bolało najbardziej.
Położyłem swoją dłoń na jej dłoni.
„Próbowaliście znaleźć wersję, w której nikt niczego nie straci, ale takiej nie ma, prawda?”
“NIE.”
Płakała przez minutę.
Potem wstała.
„Powiem im.”
Ava złożyła oświadczenie, a jej oddział został zdyskwalifikowany.
Później Kayla znalazła Avę na zewnątrz.
Stałem wystarczająco blisko, żeby ich słyszeć.
„Wszystko zepsułeś” – powiedziała Kayla. „Myślałam, że jesteś moim przyjacielem”.
Głos Avy drżał.
“Ja jestem.”
„Nie, nie jesteś.”
Kayla odeszła.
Ava nie poszła za nią.
Tego wieczoru pani Alvarez przemówiła do żołnierzy.
Wyjaśniła, że konkurs miał na celu sprawdzenie umiejętności uczestników, ale sam program miał uczyć osądu, zaufania i odpowiedzialności.
„Jeśli wygrasz, łamiąc wartości, które powinieneś praktykować”, powiedziała, „wtedy nagroda nic nie znaczy”.
Potem spojrzała prosto na Avę.
„Najtrudniejszą decyzję w tym tygodniu podjęła osoba, która wiedziała, że uczciwość będzie kosztować jej własny zespół”. CommissionCustom Prints
Ava wpatrywała się w podłogę.
Marissa została usunięta z programu zawodów do końca obozu, do czasu przeprowadzenia formalnej kontroli.
Kiedy pani Alvarez przyznała, że Ava już dość wycierpiała jak na jeden dzień, odwiozłem ją do domu.
W połowie drogi zapytała: „Czy mam prawo do uziemienia?”
Spojrzałem na nią.
“Tak.”
Jej głowa gwałtownie obróciła się w moją stronę.
„Ale powiedziałam prawdę”. Skrzyżowała ramiona. „Nie mogę w to uwierzyć”.
„Skłamałeś. Wysłałeś mi fałszywą wiadomość. Udawałeś kontuzję”.
„Byłem pod presją”.
„Wiem, ale to nie wymaże tego, co zrobiłeś.”
Odwróciła się w stronę okna.
Kilka mil dalej odezwała się ponownie.
„Czy jesteś mną zawiedziony?”
To pytanie bolało bardziej niż cokolwiek innego, co wydarzyło się tego dnia.
Zastanowiłem się długo zanim odpowiedziałem.
„Jestem zawiedziony, że mnie okłamałeś. Jestem zawiedziony, że myślałeś, że musisz sobie z tym wszystkim poradzić sam.”
Jej wzrok pozostał utkwiony w ciemnej drodze przed nią.
„Ale jestem dumna z tego, co zrobiłaś, kiedy w końcu musiałaś dokonać wyboru.”
Ava otarła jedno oko.
„Mimo że wszyscy przegrali?”
„Szczególnie dlatego, że wiedziałeś, że tak zrobią.”
Znów ucichła.
Potem powiedziała: „Chyba Kayla mnie nienawidzi. Co jeśli już nigdy się do mnie nie odezwie?”
Nienawidziłem tego, że nie mogłem naprawić tej części.
„W takim razie mówienie prawdy kosztowało cię coś realnego.”
Spojrzała na mnie.
„Masz powiedzieć coś inspirującego.”
„Nie mam niczego inspirującego.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
