“Muszę coś zrobić.”
„Zawsze tak robisz, kiedy rozmowa staje się niezręczna.”
Miał rację.
Odstawiłem talerze.
„Dobrze. To rozmawiajmy dalej.”
“Jess, zostaw je.”
Spojrzenie Patricka powędrowało w stronę Aarona, ale nie pozwoliłam mu się ukryć za faktem, że mamy towarzystwo.
„Dlaczego ty i Lana rozstaliście się?”
„Jej rodzina przeprowadziła się do Londynu”.
Czekałem.
Znał mnie wystarczająco dobrze, żeby wiedzieć, że nie zamierzam wypełnić ciszy za niego.
Na koniec dodał: „Chciała, żebym z nią poszedł”.
„Jej rodzina przeprowadziła się do Londynu”.
Alicja zmarszczyła brwi.
„Miałeś przeprowadzić się do Londynu?”
Patrick odchylił się na krześle.
“Taki był plan.”
Wyraz twarzy Aarona uległ zmianie, ale nic nie powiedział.
Spojrzałem na Patricka. „Czyj plan?”
Alicja zmarszczyła brwi.
“Nasz.”
Więc był plan. Obietnica.
“Co się stało?”
“Zostałem.”
Alicja spojrzała na niego. „Czy Lana wiedziała, że nie przyjdziesz?”
Szczęka Patricka zacisnęła się.
“Nie od razu.”
“Co się stało?”
Poczułem, jak ściska mi się żołądek.
„Jak długo według niej miałeś z nią jechać?” – zapytałem.
Spojrzał na stół.
“Kilka miesięcy.”
„Co jej mówiłeś przez te miesiące?”
Patrick nie odpowiedział od razu.
Poczułem, jak ściska mi się żołądek.
„Więc ona po prostu nie odeszła”.
Patrick pokręcił głową.
“NIE.”
“Powiedziałeś jej, że pójdziesz za nią.”
“Tak.”
“Mówiłeś poważnie?”
Jego wzrok powędrował w stronę stołu.
“Najpierw.”
“Powiedziałeś jej, że pójdziesz za nią.”
Aaron lekko pochylił się do przodu.
„Powiedziałeś mojej mamie, że przeprowadzasz się do Londynu?”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
