„Lana nie wiedziała, kim jestem. Nie mogła wiedzieć. Ja też nie wiedziałam, kim ona jest dla taty”.
„Prawdopodobnie zobaczyła coś, co przypomniało jej o innym czasie” – powiedziałem.
Alicja skinęła głową.
„Może. Ale po dzisiejszym wieczorze czuję się inaczej.”
Potem spojrzała na mnie.
„To wszystko jest kompletnie szalone”.
„To jest jedno słowo.”
„Ale jakaś część mnie się cieszy”.
Zmarszczyłem brwi.
“Zadowolony?”
„Że w jakiś sposób drogi naszych rodzin skrzyżowały się, zanim którekolwiek z nas się zorientowało”.
Aaron spojrzał na nią.
Alicja ścisnęła jego dłoń.
„Wiem, że to brzmi dziwnie.”
„Nieprawda” – powiedziałem.
Wzięła głęboki oddech.
„Wiem, że trzy miesiące nie brzmią rozsądnie. Ale czuję się dobrze, kiedy jestem z nim”.
Aaron milczał, co sprawiło, że bardziej mu zaufałam.
Alicja spojrzała na niego, a potem na mnie.
„Aaron stracił oboje rodziców. Nie wyjdę za niego za mąż, bo mi go żal”.
“Ja wiem.”
„Po tym wszystkim rodzina ma inne znaczenie”.
Wziąłem ją za wolną rękę.
„W takim razie obiecaj mi coś.”
“Co?”
„Nie wychodź za niego za mąż, bo chcesz odzyskać to, co stracił”.
„Nie zrobię tego.”
„I nie odkładaj swojego życia na później, bo dzisiejszy wieczór wszystkich przestraszył”.
Jej wyraz twarzy złagodniał.
„Co więc każesz mi zrobić?”
Mówię ci, że to twoja decyzja.
„Jess, oni znają się od trzech miesięcy” – powiedział Patrick.
Odwróciłam się ku niemu.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
