Portret Lany znów pojawił się na jego ramieniu.
Patrick na to spojrzał.
Tym razem nie zbladł.
„Ona nienawidziła tatuaży” – powiedział.
Aaron się uśmiechnął.
„Szczególnie ten. Zdobyłem go, kiedy jeszcze żyła.”
Patrick zaśmiał się zaskoczony.
„Bo to był portret?”
„Ponieważ powiedziała, że na zdjęciu wygląda starzej niż na zdjęciu”.
Wtedy Patrick roześmiał się szczerze.
„To zdecydowanie brzmi jak ona.”
Alicja przykuła moją uwagę.
Uśmiechnąłem się.
Nikt nie spieszył się ze zmianą tematu.
Nikt nie musiał.
I siedząc tam, w końcu zrozumiałem, co najbardziej mnie dręczyło w tajemnicy Patricka.
Przeszłość nie stanowiła zagrożenia dla małżeństwa.
Ukryta przeszłość może być.
Nie potrzebowałam, żeby mężczyzna, którego kochałam, przeżył idealne życie przede mną.
Potrzebowałam, żeby uwierzył, że potrafię kochać całą prawdę.
I tym razem, gdy prawda usiadła przy naszym stole, nikt nie kazał jej odejść.
