Twarz Sama straciła kolor.
Przez kilka sekund nikt się nie odzywał.
A potem powiedział bardzo cicho: „Nie wydałem pieniędzy”.
Maya zamarła.
Ręce mu się trzęsły, gdy odkładał futerał na puzon i otwierał plecak.
“Na co wydać?”
Sam spojrzał na mnie.
A potem na podłogę.
“Pieniądze.”
Jego ręce drżały, gdy odkładał futerał na puzon i otwierał plecak. Potem wyciągnął białą kopertę ze swoim imieniem wypisanym ręką Mai.
W środku znajdowało się dziewięć świeżutkich dwudziestodolarowych banknotów.
„Otwórz” – szepnął Sam.
W środku znajdowało się dziewięć świeżutkich dwudziestodolarowych banknotów.
Maya policzyła je dwa razy.
Sto osiemdziesiąt dolarów.
Śmiała się i płakała w tym samym czasie.
„Mówiłeś, że fundusz może opłacić mój wyjazd na koncert.”
“Dlaczego to wziąłeś?”
Sam się wzdrygnął.
„Mówiłeś, że fundusz może opłacić mój wyjazd na koncert.”
“Tak.”
„Kiedy więc zobaczyłem kopertę ze swoim nazwiskiem, pomyślałem, że ją tam zostawisz”.
„Potem wszyscy zaczęli mówić, że pieniądze zniknęły”.
„Odszedłeś podczas treningu” – kontynuował Sam. „Twoja szafka była otwarta. Zapłata jest na jutro. Myślałem, że miałem ją wziąć”.
Maya zasłoniła usta.
“Oh.”
„Potem wszyscy zaczęli mówić, że pieniądze zniknęły”.
„Dlaczego nie odpowiedziałeś na moją wiadomość?”
„Jestem wściekły, że spędziłem całą noc myśląc, że straciłem zaufanie wszystkich”.
„Bo wszyscy mówili, że ktoś cię okradł. A ja miałem pieniądze”. Jego głos się załamał. „Myślałem, że może źle zrozumiałem”.
Maya pokręciła głową.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
