“Ile on ma lat?”
“21.”
Zrobiłem obliczenia.
„To było zanim ty i ja byliśmy razem” – szybko odpowiedział Graham.
Zwróciłem się do Leah.
„Znałeś Grahama przede mną?”
Skinęła głową.
To było pewnej nocy pod koniec studiów, kilka miesięcy przed tym, jak Graham i ja zaczęliśmy się spotykać.
Wiedziałem już wtedy, że Leah spotyka się z kimś, ale nigdy mi nie powiedziała z kim.
Niedługo potem odeszła ze szkoły. Powiedziała mi, że jej mama jest chora i w końcu straciliśmy kontakt.
“Byłaś w ciąży.”
“Tak.”
„I nigdy mu nie powiedziałaś?”
“NIE.”
Graham spojrzał w dół.
„Nie wiedziałem, że Owen istnieje.”
Owen.
Brat Harpera.
„Kiedy się dowiedziałeś?” zapytałem.
Spodziewałem się, że powie to tydzień, może miesiąc temu.
„Siedem miesięcy temu”.
Harper wpatrywała się w niego.
“Siedem miesięcy?”
Dotyczyło to niemal wszystkich zaproszeń, które wysłała.
Graham był zbyt zajęty przez cały ten czas.
„Jak się dowiedziałeś?”
Owen wykonał test DNA określający jego pochodzenie.
Dorastał wierząc, że mężczyzna, którego Leah później poślubiła, był jego biologicznym ojcem.
Po śmierci tego mężczyzny Owen ostatecznie odkrył za pomocą testu nieznane mu powiązania rodzinne.
Zaczął zadawać pytania.
Leah w końcu powiedziała mu prawdę i Owen odnalazł Grahama.
„Napisał do mnie maila” – powiedział Graham.
„A ty odpowiedziałeś?”
“Tak.”
„Bez mówienia mi?”
“Tak.”
Harper skrzyżowała ramiona.
„Więc dowiedziałaś się, że masz kolejne dziecko i uznałaś, że nie musimy o tym wiedzieć?”
„To nie było tak.”
“Jak to było?”
„Nie wiedziałam, czy Owen w ogóle chce się ze mną wiązać”.
„Ale ty zapłaciłeś za jego naukę.”
Graham zamilkł.
Oczy Harper zaszkliły się.
„Nie pojechałbyś tam dla mnie, ale pojechałeś tam dla niego”.
“Harfiarka…”
„Powiedziałeś mi, że pracujesz, żeby ZAPŁACIĆ za moje studia”.
Jej głos się załamał.
„Nawet nie płaciłeś za moją.”
Graham wstał.
„Płatność była pomyłką”.
„Która część?” zapytałem.
„Pieniądze idą do Owena”.
Obaj studenci uczęszczali do tej samej uczelni.
Owen przeniósł się tam w tym semestrze.
Kilka tygodni wcześniej Graham potajemnie pomógł Owenowi opłacić czesne, gdy dowiedział się, że Leah ma problemy finansowe.
Kiedy nadszedł czas oddania kolejnej części powieści Harper, Graham przypadkowo wykorzystał dane dotyczące płatności powiązane ze studenckim kontem Owena.
W ten sposób pieniądze Harpera tam trafiły.
„Ta sama kwota?” zapytałem.
Skinął głową.
„Starałem się, aby to, co im dawałem, było równe”.
Harper wpatrywała się w niego.
“Prowadziłeś rachunki?”
„Nie. Przegapiłem 21 lat jego życia”.
„A czyja to była wina?” – warknęła Harper.
Leah wzdrygnęła się.
„Przepraszam” – powiedziała szybko Harper. „Nie chodziło o ciebie”.
Następnie stanęła twarzą w twarz z Grahamem.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
