Miała na sobie jasną bluzkę i trzymała w ręku filiżankę kawy, jakby nic niezwykłego się nie działo.

„Co ty, do cholery, robisz?”

„Pomagamy Ci się przeprowadzić.”

„Wyrzuciłeś moje rzeczy przez okno!”

„Mówiłeś, że wychodzisz. Eric potrzebuje sypialni. Po prostu przyspieszam ten proces.”

Potem zamknęła drzwi.

Usłyszałem dźwięk zasuwy za nim.

Zszedłem powoli na dół.

Sąsiedzi już stali na balkonach i obserwowali.

Przykucnąłem na trawie i zacząłem zbierać ubrania.

Ktoś nastąpił na jeden z moich podręczników.

Potem zobaczyłem coś przy krawężniku.

Zdjęcie taty.

Leżało twarzą do dołu.

Podniosłem to.

Szkło roztrzaskało się na jego uśmiechniętej twarzy.

Wtedy padłem na kolana.

Po prostu siedziałem i trzymałem go w dłoni.

Na dziedziniec wjechał samochód.

Na początku nie podniosłem wzroku.

Wtedy zauważyłem, że pojazd był wypełniony kartonami do przeprowadzki.

Wyszedł mężczyzna.

Eric.

Rozpoznałem go ze zdjęć, które widziałem na telefonie Margaret.

Spojrzał na mnie.

Następnie przyjrzałem się swoim rzeczom rozrzuconym na trawniku.

„Co się tu wydarzyło?”

Zanim zdążyłem odpowiedzieć, Margaret wychyliła się z okna na piętrze.

„Eric!”

W jej głosie słychać było radość.

„Niespodzianka! Oczyściłem dla ciebie cały pokój!”

Eric powoli podniósł wzrok.

Potem spojrzał na mnie.

Jego wzrok powędrował w stronę zniszczonego zdjęcia taty.

Jego wyraz twarzy uległ zmianie.

„Czy wszystko w porządku?”

Nie odpowiedziałem.

Rozejrzał się ponownie.

„Czy to wszystko jest twoje?”

„Tak było.”

Wtedy zauważyłem duże, żółte pudełko z prezentem, które trzymał.

Miała zawiązaną czerwoną kokardę.

Eric zniżył głos.

„Bardzo mi przykro. Musisz coś zrozumieć. Nie wiedziałam o tym wszystkim”.

Spojrzałem na niego.

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!