Aaron ponownie otworzył pudełko.
Zajrzał pod aksamitną wkładkę, po czym spojrzał w stronę małego stolika, na którym przed ceremonią położono nasze rzeczy.
„Sam włożyłem pierścionek do tego pudełka wczoraj wieczorem” – odpowiedział.
Urzędnik mówił cicho.
„Czy chciałby Pan na chwilę się zatrzymać?”
Aaron skinął głową.
“Tak. Proszę.”
Gdy odchodziliśmy od ołtarza, w pomieszczeniu rozległ się cichy szmer.
Moje ręce zaczęły się trząść.
Aaron zaprowadził mnie do bocznego pokoju, w którym czekałem przed ceremonią.
Moja siostra Ruth poszła za nami.
Podobnie jak nasz syn Dean i Maze.
Maze stała przy drzwiach ze skrzyżowanymi ramionami.
„Może jubiler popełnił błąd” – zasugerowała.
Aaron spojrzał na nią.
“NIE.”
Jego głos był spokojny, ale znałam go wystarczająco dobrze, żeby usłyszeć gniew kryjący się za jego głosem.
„Sprawdzałem go dwa razy, kiedy go odebrałem” – kontynuował. „Pasował do Marthy po ostatecznym dopasowaniu. Widziałem grawerunek”.
Dean zmarszczył brwi.
„Gdzie więc jest prawdziwy pierścień?”
Nikt nie odpowiedział.
Aaron położył mniejszy pierścień na stole.
Spojrzałem na to jeszcze raz.
Nie był tylko trochę ciasny. Był znacznie mniejszy niż ten, który Aaron pokazał mi kilka tygodni wcześniej.
W mojej głowie zaczęła kształtować się straszna myśl.
Odepchnąłem to.
Ruth spojrzała w stronę holu.
„Kto miał dostęp do skrzynki?”
„Tak” – powiedział Aaron. „Potem dałem to Deanowi dziś rano”.
Dean skinął głową.
„Postawiłem to na stole, zanim przybyli goście.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
