Moja sąsiadka ciągle pożyczała ode mnie sprzęt AGD – kiedy oddała mi brudny i zepsuty mikser, dałem jej nauczkę

Wolnowar.

Parowiec.

Chłodnica.

Moja dobra patelnia do pieczenia.

Wrócili za późno, brudni albo bez pokrywki.

Nigdy o tym nie wspominając.

Za pierwszym i drugim razem powtarzałam sobie, że nie warto robić z tego niezręcznej sytuacji.

Mieszkaliśmy obok siebie przez sześć lat.

Nasze dzieci bawiły się razem, gdy były młodsze.

Podlewaliśmy sobie nawzajem rośliny, gdy ktoś podróżował.

Będę szczery.

Denise nie była okropną sąsiadką.

Była po prostu nieostrożna w bardzo specyficzny sposób.

Wydawało się, że wszystko, co pożyczała, przestawało należeć do innej osoby w chwili, gdy przekroczyło próg jej drzwi.

Moja drabina wróciła cała pokryta zaschniętym błotem.

Brytfanna miała wgniecenie w jednym rogu.

Przez tydzień w lodówce unosił się zapach ponczu owocowego.

Gdy o tym wspomniałem, Denise zawsze miała odpowiedź.

„Och, miałem to wytrzeć.”

Albo: „Przecież już było trochę porysowane, prawda?”

Albo moje ulubione: „Wiesz, jakie są dzieci”.