Co tydzień narzekała, że mój „zapach jedzenia” odwraca jej uwagę.
Moi rodzice co tydzień mówili mi, że mam ją wspierać, bo Melanie zawsze była wrażliwa.
Wrażliwa oznaczało, że mogła mnie obrazić.
Wrażliwość oznaczała, że mogła pożyczyć pieniądze i o tym zapomnieć.
Wrażliwość oznaczała, że kiedy ona i Trevor „przypadkowo” zniszczyli prawie połowę mojego inwentarza, wszyscy oczekiwali, że się uśmiechnę i pogodzę ze stratą.
Potem przybyła moja matka, zdyszana i wściekła.
Nie u Melanie.
Na mnie.
„Rachel, twoja siostra cierpi” – warknęła mama. „Potrzebuje operacji”.
Mrugnęłam.
“Co?”
Melanie natychmiast przycisnęła rękę do brzucha i zrobiła taką minę, jakby była słaba.
„Lekarz powiedział, że to pilne.”
Trevor skinął głową uroczyście.
„Ubezpieczenie nie pokryje wszystkiego. Potrzebujemy dwanaście tysięcy do piątku”.
Obok mamy pojawił się mój ojciec, już mną rozczarowany.
„Dobrze ci tu idzie. Rodzina pomaga rodzinie.”
Spojrzałem na moją rozbitą gablotę.
„Chcesz, żebym zapłacił za jej operację po tym, jak zniszczyła mi stoisko?”
Mama zmrużyła oczy.
„Nie bądź samolubny. Przedmioty można zastąpić”.
Coś we mnie w końcu ucichło.
Ponieważ dwie noce wcześniej Melanie przypadkowo napisała do mnie, zamiast do Trevora.
Jak Rachel zapłaci, to mogę zarezerwować cały pakiet metamorfozy. Nowe ciało, nowa twarz, nowy początek. Powiedz mamie, żeby dalej nazywała to operacją.
Nie odpowiedziałem.
Zrobiłem zrzut ekranu.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
