„Mam tylko nadzieję, że ciocia Vanessa nic nie powie.”
Złożyłam ręczniki i przycisnęłam je do piersi.
„Ona nie będzie mogła zrobić z tego czegoś brzydkiego”.
„Zawsze to mówisz, zanim ona powie coś brzydkiego.”
To było mocniejsze, niż planowała.
„W takim razie tym razem pójdzie mi lepiej” – powiedziałem.
„Mam tylko nadzieję, że ciocia Vanessa nic nie powie.”
***
Następnego ranka Vanessa przyjechała z Lily, trzema walizkami i pokrowcem na ubrania dłuższym niż Noah.
Zajrzała do mojego bagażnika.
„Gdzie mam to położyć?”
„Złóż torbę na ubrania.”
„To jedwab, Audrey.”
„W takim razie nie powinno to trafić na plażę”.
Nora wyszła na zewnątrz w krótkich spodenkach i rozpiętym płaszczu.
„To jedwab, Audrey.”
Wzrok Vanessy powędrował w stronę jej nóg.
„Cóż, ktoś czuje się odważny.”
Nora stanęła obok mnie.
„Mam na sobie strój kąpielowy.”
„Zauważyłem.”
„Mamo” powiedziała cicho Lily.
„Cóż, ktoś czuje się odważny.”
Vanessa machnęła ręką. „Pochwalam jej pewność siebie”.
„Nie” – powiedziałem. „Zmuszasz ją do tłumaczenia się, zanim jeszcze wyszliśmy”.
Vanessa zacisnęła usta.
Noe podniósł aparat.
„Czy mam zrobić zdjęcie wszystkim kłócącym się przy bagażu?”
„Wsiadaj do samochodu” – powiedziałem mu.
„Chciałbym pochwalić jej pewność siebie”.
Potem spojrzałem na Vanessę.
„Ty też. Zostaw Norę w spokoju.”
***
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
