„Robi to odkąd byłaś mała. Jest praktycznie twoją drugą mamą”.
Łyżeczka Bev uderzyła o stół.
“Ona nie jest moją mamą.”
Mrugnęłam.
“Dobra.”
„Ona jest praktycznie twoją drugą mamą”.
“Jesteś moją mamą.”
“Wiem o tym, kochanie.”
„Nie, mamo. To znaczy, nie jest.”
Powinienem był się zatrzymać i uważniej słuchać.
Zamiast tego spojrzałem na zegar.
“Porozmawiamy dziś wieczorem.”
“Jesteś moją mamą.”
Nie zrobiliśmy tego.
***
Tydzień później Bev poszła za mną korytarzem, gdy przypinałem swoją służbową odznakę.
„Czy możesz wrócić do domu, zanim przyjedzie ciocia Stephanie?”
Odwróciłem się.
„Czy ona cię wystraszyła?”
Bev zawahała się.
Bev poszła za mną korytarzem.
“Nie ja.”
Prawie zadzwoniłem i powiedziałem, że jestem chory.
Zamiast tego poszedłem do pracy.
Prawda wyszła na jaw w czwartek.
Składałam pranie na łóżku, gdy ona weszła i zamknęła drzwi.
Prawie zadzwoniłem i powiedziałem, że jestem chory.
“Mama?”
“Tak, kochanie?”
„Czy ciocia Stephanie nie może przyjść jutro?”
Złożyłem jedną z moich koszul, a potem zdałem sobie sprawę, że już ją złożyłem.
„Bev, rozmawialiśmy o tym.”
„Zostanę sam w domu”.
“Tak, kochanie?”
„Masz dziesięć lat. Absolutnie nie.”
Jej oczy się zaszkliły.
„Nie podoba mi się, jak się zachowuje, kiedy cię nie ma.”
Przestałem składać.
„Jak ona się zachowuje?”
„Masz dziesięć lat. Absolutnie nie.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
