Myślałem, że Rachel w końcu odnalazła swoje szczęście.
Tom otworzył drzwi, zanim zdążyliśmy zapukać. „Udało ci się. Rachel sprawdza okno co pięć minut”.
“Ona ma dobry gust.”
„Tylko dlatego, żeby jedzenie pozostało ciepłe” – zawołała Rachel z jadalni.
Pocałowała mnie w policzek, a potem zwróciła się do Michaela. „Wyglądasz przystojnie. Czy Sadie wybrała tę koszulę?”
„Ona ma dobry gust” – powiedział.
Rachel roześmiała się, jakby powiedział coś wyjątkowo czarującego. Tom spojrzał na nią, a potem zaprowadził nas do stołu.
Kolacja zaczęła się całkiem spokojnie. Rozmawialiśmy o dzieciach, pracy Toma i posiłku, który Rachel przygotowywała całe popołudnie.
Michael wysunął krzesło Rachel.
Ale za każdym razem, gdy Michael się odzywał, Rachel odwracała się w jego stronę. Pytała, co myśli o winie, śmiała się z jego opowieści i ledwo skinęła głową Tomowi, gdy ten próbował się przyłączyć.
Kiedy usiedliśmy, Michael odsunął krzesło Rachel. Spojrzała na niego.
Gdybym spotkała cię pierwsza, pewnie wybrałabym innego męża.
Woda popłynęła mi w złym kierunku. Twarz Toma poczerwieniała. Spojrzałam na Michaela, czekając, aż da mi jasno do zrozumienia, że Rachel przekroczyła granicę.
“Wiesz, że żartuję.”
Zamiast tego uśmiechnął się do szklanki.
„Rachel, proszę, nie mów tak. To mój mąż .”
Machnęła ręką, śmiejąc się. „Och, spokojnie. Wiesz, że żartuję”.
Rozmowa toczyła się dalej, ale ja nie mogłem. Rachel co chwila znajdowała powody, żeby usiąść obok Michaela albo pochylić się nad stołem, żeby z nim porozmawiać.
Kiedy Tom zapytał ją o plany na rocznicę, odpowiedziała mu roztargnionym tonem, po czym odwróciła się do Michaela i zapytała go, dokąd lubimy podróżować.
“Porozmawiam z nią.”
W drodze powrotnej do hotelu poczekałam, aż dzieci pójdą spać, zanim poruszyłam ten temat.
„Dlaczego pozwoliłeś jej tak do siebie mówić?”
Michael wyciągnął do mnie rękę. „Kocham cię, kochanie. Porozmawiam z nią”.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
