— Zróbmy jeszcze raz.
— Moja twarz wygląda okropnie.
— Nora, stań trochę dalej z tyłu.
Nora ją ignorowała.
Po raz pierwszy po prostu nadal się uśmiechała.
Kilka dni po powrocie do domu zaprosiłam wszystkich na kolację.
Nora zeszła na dół w żółtej sukience bez rękawów. Wyglądała na bardziej pewną siebie, niż widziałam ją od lat.
Wtedy Vanessa wyciągnęła telefon.
— Nie mogę opublikować ani jednego zdjęcia z wakacji — poskarżyła się.
Otworzyła jedno zdjęcie i powiększyła Norę.
— Spójrzcie na to.
W pokoju zapadła cisza.
Vanessa wskazała skórę mojej córki.
— Te znamiona są prawie na każdym zdjęciu. Ludzie będą powiększać zdjęcia i pytać, co jest z nią nie tak.
Nora zamarła.
Patrzyłam na siostrę z niedowierzaniem.
Ale Vanessa mówiła dalej.
— Jeśli wiesz, że twoja skóra tak wygląda, to po co zakładasz coś tak odsłaniającego? Mogłaś się zakryć. Teraz połowa rodzinnych zdjęć wygląda na zepsutą.
Oczy Nory natychmiast wypełniły się łzami.
— Vanessa, przestań! — krzyknęłam.
Ale ona tylko przewróciła oczami.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!





