Jego aparat leżał obok talerza.
Podniósł go i położył na środku stołu.
Potem spojrzał prosto na Vanessę.
— Myślę, że powinnaś przestać mówić o zdjęciach Nory…
Vanessa zmarszczyła brwi.
— …zanim pokażę wszystkim zdjęcie, które zrobiłem ci, kiedy myślałaś, że nikt nie patrzy.
Kolor zniknął z twarzy Vanessy.
Jej krzesło zaskrzypiało, przesuwając się do tyłu.
— O czym ty mówisz?
Noah sięgnął po aparat.
Vanessa chwyciła torebkę.
— Wychodzimy.
Lily spojrzała na matkę.
— Dlaczego?
— Teraz, Lily.
Stanęłam między Vanessą a drzwiami.
— Nie.
Jej oczy błysnęły.
— Zejdź mi z drogi.
— Noah — powiedziałam cicho — pokaż mi.
Jego małe palce przesuwały się po ekranie aparatu.
Potem odwrócił go w moją stronę.
Zdjęcie zostało zrobione drugiego wieczoru naszego pobytu na Florydzie.
Vanessa siedziała sama przy stoliku na zewnątrz hotelu.
Na początku nie rozumiałam.
Potem Noah powiększył obraz.
Jego aparat wyraźnie uchwycił ekran telefonu Vanessy.
Otwarty był prywatny czat grupowy.
Było tam zdjęcie Nory na plaży.
Pod nim znajdowała się wiadomość napisana przez Vanessę.
„Dlatego nie mogę już zrobić ani jednego porządnego rodzinnego zdjęcia. Audrey pozwala jej paradować tak, jakby wszyscy chcieli się na to gapić.”
Pod spodem były śmiejące się emotikony.
I jeszcze jedna wiadomość.
„Nie martwcie się. Wytnę ją, zanim cokolwiek opublikuję.”
Zrobiło mi się niedobrze.
Nora wyszeptała:
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
