Babcia skinęła głową.
„Wierzyłeś, że to ty będziesz tym właścicielem.”
Vanessa nie odpowiedziała.
Potem spojrzała na Sophie.
„Nie powinnam była naśmiewać się z twojej sukienki.”
Sophie milczała.
„Nie powinnam była iść do twojego domu.”
Nic.
„Nie powinnam była cię naciskać, żebyś zmienił zdanie babci”.
Sophie ścisnęła moją dłoń.
Vanessa kontynuowała.
„A co do maszyny do szycia – nie kazałam dzieciom jej niszczyć.”
Mówiłem.
„Nie. Ale nauczyłeś ich pogardzać tym, co to symbolizowało.”
Wzdrygnęła się.
„Claire, staram się.”
“Dlaczego?”
Wyglądała na zdezorientowaną.
“Co?”
„Dlaczego próbujesz dopiero teraz?”
„Aby naprawić naszą rodzinę”.
Spojrzałem jej w oczy.
„Czy stałbyś tutaj, gdyby babcia nadal wysyłała pieniądze?”
Wyraz twarzy Vanessy wyrażał odpowiedź, zanim przemówiła.
Skinąłem głową.
„Tak właśnie myślałem.”
Szepnęła:
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
