Prawie się roześmiałem.
Greg zamknął oczy.
Melissa szepnęła: „Proszę, nie mów mamie”.
„Widziałem też sztuczny brzuch”.
Spojrzałem na nią.
“Lily jest w ciąży?”
„Tak” – powiedział Greg.
„I planujesz zabrać jej dziecko”.
Melissa wzdrygnęła się.
„Planujemy wychować to dziecko”.
“Proszę, nie mów mamie.”
„Jak twoje. Podczas gdy Lily udaje, że jej dziecko jest jej rodzeństwem.”
Melissa przyjęła postawę obronną.
„Nie było cię przy niej, kiedy się dowiedziała. Była przerażona. Ciągle powtarzała, że jej życie się skończyło. Tak rodziny radziły sobie lata temu. Nie ma nic złego w tym, co robimy”.
„Czy Lily nadal tego chce?”
„Tak rodziny radziły sobie ze sprawami wiele lat temu”.
Melissa nic nie powiedziała.
„Ona prosi, żeby ją wpuścić do domu” – powiedziałem.
„Ma szesnaście lat. Nie rozumie, o co prosi”.
„Ona też jest tą, która rodzi dziecko”.
Greg stanął między nami.
„Staramy się zapewnić jej przyszłość”.
„Ona prosi, żeby ją puścić do domu”
„Decydując za nią?”
„Jesteśmy jej rodzicami.”
Melissa warknęła. „Co mamy zrobić? Pozwolić jej wszystko wyrzucić? Nie masz pojęcia, co ludzie powiedzą”.
„Lily też nie. Nigdy nie dałeś tej rodzinie szansy, żeby jej to pokazać.”
Oczy Melissy błysnęły. „Nie wykorzystuj mojej córki, żeby poczuć się moralnie wyższością”.
„Decydując za nią?”
Spojrzałem na sztuczny brzuch.
„Boisz się, że ludzie pomyślą, że zawiodłaś jako matka”.
Jej twarz się zmieniła.
“Wynoś się z mojego domu.”
Greg wskazał na hol.
„Mel ma rację. Nie mieszaj się do tego.”
Wyszedłem, ale nie trzymałem się z dala od tego wydarzenia.
„Boisz się, że ludzie pomyślą, że zawiodłaś jako matka”.
***
Wiedziałem, że Lily mieszka u Diane i Marka Collinsów, jakieś cztery godziny drogi stąd. Melissa mówiła o swojej domniemanej rodzinie goszczącej, zanim Lily wyjechała.
Pojechałem tam dwa dni później.
Diane otworzyła drzwi.
Długo mi się przyglądała, zanim powiedziała: „Pewnie jesteś ciocią Lily”.
Nie trzymałem się od tego z daleka.
To mi wystarczyło.
„Przyszedłem ją zobaczyć. Wiem…”
Diane zawahała się. „Mówiłam jej rodzicom, że chce wrócić do domu”.
Lily nie była więc zdezorientowana i nie zmieniała zdania pod wpływem impulsu. Jej rodzice wiedzieli, czego chciała.
Wtedy za nią pojawiła się Lily.
Pojechałem tam dwa dni później.
Zatrzymała się gwałtownie.
Moja siostrzenica wyglądała starzej niż siedem miesięcy wcześniej.
Jej ręce powędrowały do brzucha, jakby w ten sposób chciała ukryć ciążę.
“Ciociu Rachel?”
„Cześć, Lily”. Wskazałem na jej brzuch. „Wszystko w porządku, kochanie. Wiem”.
Jej oczy się rozszerzyły.
Zatrzymała się gwałtownie.
„Czy wszyscy wiedzą?”
“NIE.”
Na jej twarzy malowała się jednocześnie ulga i strach.
Potem zadała mi pytanie, na które nie byłem przygotowany.
“Czy się mnie wstydzisz?”
Poczułem, że coś w mojej klatce piersiowej pęka.
“Czy się mnie wstydzisz?”
„Nie”. Podszedłem do niej i wyciągnąłem ramiona. „Kochanie, nie wstydzę się ciebie”.
Lily zasłoniła usta.
Potem zaczęła płakać.
Trzymałem ją, gdy się trzęsła.
Później usiedliśmy przy kuchennym stole Diane.
„Zgodziłam się” – powiedziała Lily. „Kiedy się dowiedziałam, pomyślałam, że moje życie się skończyło. Mama powiedziała, że mogę wyjechać, urodzić dziecko, wrócić i nikt się o tym nie dowie. Pomyślałam, że to brzmi idealnie”.
“Dziewczynko, nie wstydzę się ciebie.”
“Co się zmieniło?”
Położyła obie ręce na brzuchu.
„To. Na początku to było po prostu coś strasznego. Potem usłyszałem bicie serca. Potem poczułem jej kopnięcie.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
