Część 2

Następnego ranka obudził mnie zapach bekonu i głośne głosy.

W moim domu kiedyś panowała cisza o poranku. Kawa, zasłony, bazylia na balkonie, krzyżówka. Po śmierci Davida ta rutyna trzymała mnie w ryzach.

Teraz Lorraine szła przez korytarz z moimi ręcznikami.

„Umyłam je” – powiedziała. „Trochę śmierdziały”.

„Były czyste” – odpowiedziałem.

Uśmiechnęła się. „Po prostu lubię świeże rzeczy”.

W kuchni Jenna przestawiała moje przyprawy.

„Będę pamiętać, gdzie wszystko poszło” – powiedziała.

„Już wiedziałem, gdzie wszystko idzie.”

Jej uśmiech stał się szerszy.

W ciągu następnych kilku dni moje mieszkanie stawało się coraz mniej moje.

Lorraine wymieniła mi ręczniki. Carl odbierał telefony służbowe przy moim stole w jadalni. Tyler zostawił naczynia pod moim stolikiem kawowym. Mia wypełniła łazienkę kosmetykami do włosów. Jenna mówiła o zmianie zasłon, dywanu i przesunięciu kredensu, który David odnowił ręcznie.

Cały czas czekałem, aż Alex ich powstrzyma.

Nigdy tego nie zrobił.

Szóstego dnia usłyszałem skrzypienie mebli na podłodze w salonie. Kiedy wyszedłem, Lorraine rozciągnęła taśmę mierniczą na mojej ścianie. Jenna robiła zdjęcia. Carl przesuwał mój stolik nocny. Tyler zdjął oprawione zdjęcie z uroczystości ukończenia szkoły, na którym byliśmy Alex, David i ja.

„Co robisz?” zapytałem.

„Po prostu sprawdzamy, co możemy zrobić z tą przestrzenią” – powiedziała Lorraine.

Jenna się uśmiechnęła. „Po ślubie duże zdjęcie ślubne wyglądałoby tam lepiej”.

Wziąłem stare zdjęcie. To było ostatnie oficjalne zdjęcie nas trojga, zanim David umarł.

Jenna spojrzała na to i powiedziała: „Możemy tworzyć nowe wspomnienia, Maggie”.

Zwróciłem się do niej. „Moje stare wspomnienia nie są dla ciebie przeszkodą”.

Tej nocy zorganizowali „małe spotkanie rodzinne” w moim mieszkaniu, nie pytając mnie o zgodę. Nieznajomi wypełnili mój salon, otworzyli drzwi balkonowe, użyli mojego głośnika i zaczęli zwracać się do mnie po imieniu, jakbyśmy byli sobie bliscy.

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!