Darren zadzwonił z drugiego pokoju.
„Słyszę was oboje.”
Rodziłam przez prawie dwadzieścia godzin, a pod koniec trzęsłam się ze zmęczenia.
Potem usłyszałem płacz naszej córki.
Odwiedzającym nie pozwolono od razu wejść, więc pierwszej nocy pielęgniarki głównie przychodziły i wychodziły, a ja próbowałam zasnąć.
Położyli ją na mojej piersi, a ja zaczęłam szlochać.
Darren pocałował mnie w czoło.
“Ona jest idealna.”
Nazwaliśmy ją Lily.
Odwiedzającym nie pozwolono od razu wejść, więc pierwszej nocy pielęgniarki głównie przychodziły i wychodziły, a ja próbowałam zasnąć.
Następnego ranka Darren przyjechał z kwiatami, mimo że mówiłem mu, żeby nic nie kupował.
Godzinę później Carol przeszła przez szpitalną salę, niosąc dwie torby i śmiesznego pluszowego królika.
Podniósł Lily i po prostu się na nią patrzył.
Potem zadzwoniła Carol.
„Wychodzę” – powiedziała.
Godzinę później Carol przeszła przez szpitalną salę, niosąc dwie torby i śmiesznego pluszowego królika, prawie tak dużego jak Lily.
Następnie zwróciła się w stronę kołyski.
Zauważyłem to, bo jej uśmiech zniknął.
Cała jej twarz się rozjaśniła.
“Och, kochanie.”
Podeszła powoli.
Wtedy Carol się zatrzymała.
Zauważyłem to, bo jej uśmiech zniknął.
Wpatrywała się w ramię Lily.
Nie wyblakłe.
Stracony.
Pochyliła się bliżej.
“Kolęda?”
Ona nie odpowiedziała.
Była tam mała owalna plamka, nieco ciemniejsza od otaczającej ją skóry.
Wpatrywała się w ramię Lily.
Była tam mała owalna plamka, nieco ciemniejsza od otaczającej ją skóry.
Carol dotknęła boku gondoli.
„Czy ktoś o tym wspominał?”
“Co?”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
