“Nie próbuj się w tym pomniejszać, kochanie.”
Jej oczy się zaszkliły.
„Wszyscy patrzą.”
“Nie próbuj się w tym pomniejszać, kochanie.”
„Szukają, bo dorosły zrobił coś okrutnego”.
“Wyglądam głupio.”
“Nie, nie zrobisz tego.”
Wstałem i stanąłem twarzą w twarz z Eleanor.
„Nie masz prawa krytykować mojego wychowania po tym, jak wykorzystałem moje dziecko jako żart”.
Eleanor wstrzymała oddech.
“Jak śmiesz?”
“Wyglądam głupio.”
„Jak śmiesz oszukiwać dziewięciolatka, żeby przyszedł tutaj ubrany w ten sposób?”
“Nic takiego nie zrobiłem.”
Gregory podszedł bliżej.
„O jakiej wiadomości mówisz?”
„Nic” – powiedziała Eleanor. „Alexis jest zawstydzona, więc naturalnie to musi być moja wina”.
„Mam jeszcze twój prezent” – wyszeptała Mia.
“Nic takiego nie zrobiłem.”
Odwróciłem się.
Wyciągnęła małe pudełko.
„Możemy wyjść” – powiedziałem jej.
“Zrobiłem to dla niej.”
Uśmiech Eleanor powrócił.
“Jak słodko.”
“Zrobiłem to dla niej.”
Mia zrobiła krok naprzód.
“Wszystkiego najlepszego, Babciu.”
Eleanor odwiązała wstążkę i wyjęła małą, ręcznie robioną książeczkę.
„Zasady babci dotyczące rodziny” – przeczytała.
Kilku gości się uśmiechnęło.
Otworzyła pierwszą stronę.
“Wszystkiego najlepszego, Babciu.”
„Rodzina nie zawstydza rodziny”.
Jej uśmiech stał się szerszy.
Przewróciła stronę.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
