Moja teściowa ukryła moją suknię ślubną i zostawiła kostium klauna – więc poszłam do ołtarza w nim i wyjawiłam jej sekret

Żadnych białych róż.

Żadnych dwustu gości.

Tylko cykady, spokojne wieczorne powietrze i dwie lampki wina.

Tata na mnie spojrzał.

„Czy żałujesz, że tu weszłaś?”

Spojrzałem na cichą ulicę i pokręciłem głową.

„Powiedzieli mi, że mam znać swoje miejsce.”

Uśmiechnąłem się.

„W końcu mi się udało.”

Zatrzymałem się.

„To nigdy nie było poniżej ich godności”.

„To było poza ich zasięgiem”.