Poprawiałam kolczyk, gdy Sophie wybiegła z pokoju, a po jej twarzy spływały łzy.
“MAMO?? Moja sukienka…”
Serce mi zamarło. „Co się stało, kochanie?”
“To jest ZRUJNOWANE.”
Pobiegłam do toalety dla dziewcząt. Liza stała tam w swojej idealnej sukience, wyglądając na oszołomioną. A tam, na stole, leżała sukienka Sophie. Rozdarcie biegło wzdłuż bocznego szwu, brzydka brązowa plama na gorsecie, a co najgorsze, przypalona plama przebijała haftowane kwiaty.
„O mój Boże… co się stało?” wyszeptałam, podnosząc go drżącymi rękami.
„Nie wiem” – szlochała Sophie. „Było w porządku, kiedy widziałam je wczoraj wieczorem w szafie. Ale kiedy wyjęłam je z torby, żeby się ubrać, było w takim stanie”.
Matka pocieszająca płaczącą córkę | Źródło:
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
