Przyznał się do ściągania pieniędzy i zastraszania dłużników.
Potwierdził również, że Trent planował wykorzystać Lydię jako narzędzie nacisku na Cassidy’ego.
Współpraca ta złagodziła ostateczny wyrok Rafe’a, ale nie zniosła jego odpowiedzialności.
Trent początkowo odrzucał wszystkie propozycje ugody.
Wierzył, że jego znajomości go ochronią.
Już tego nie robili.
Jego sprawa o napaść toczyła się w sądzie stanowym.
Przestępstwa związane z hazardem i finansami ścigano za pośrednictwem odpowiednich kanałów stanowych i federalnych w oparciu o dowody i przepływ pieniędzy.
Próba realizacji planu z udziałem Lydii zakończyła się dodatkowymi zarzutami za utrudnianie zeznań świadków i spisek.
Proces prawny trwał ponad rok.
Nie była to pojedyncza, dramatyczna scena sądowa.
Odbyły się przesłuchania.
Wnioski.
Eksperci medyczni.
Dowody cyfrowe.
Dyskusje na temat tego, czy Lydia powinna zeznawać.
Adwokat Cassidy i rzecznik praw dziecka walczyli o to, by nie dopuścić do niepotrzebnego stawiania jej przed Trentem.
Sąd zezwolił na wykorzystanie nagrania z jej przesłuchania do kilku celów, a obrońca otrzymał możliwość zakwestionowania dowodów za pomocą zgodnych z prawem procedur.
Lydia nie musiała wielokrotnie opisywać najgorszej nocy swojego życia przed ludźmi pełnymi obcych ludzi.
Cassidy zeznawała.
Weszła na salę sądową, podpierając się laską, ponieważ jej ciało wciąż dochodziło do siebie.
Trent patrzył na nią, gdy przechodziła.
Ona na niego nie spojrzała.
Prokurator zapytał, dlaczego została po wcześniejszych incydentach.
„Bo za każdym razem, gdy myślałem o odejściu, przypominał mi, że zastępca Timmons jest jego przyjacielem”.
„Myślałeś, że zgłoszenie go pomoże?”
“NIE.”
„Co się zmieniło?”
„Moja córka zadzwoniła do kogoś, kto jej uwierzył”.
Cassidy spojrzała na mnie.
Nie czułem się bohaterem.
Tej nocy sześciolatek postąpił najodważniej.
Wezwała pomoc, mimo że dorośli wokół niej uświadomili jej, że pomoc może nie nadejść.
Odtworzono nagranie z kuchni.
Z wypowiedzi Trenta wynikało, że Timmons bagatelizuje wcześniejsze skargi.
Ława przysięgłych zapoznała się z dokumentacją szpitalną, nagraniami sąsiadów, przelewami finansowymi i wiadomościami, w których planowano zabrać Lydię.
Obrona argumentowała, że oskarżony był pod wpływem alkoholu, przestraszony i mówił nieostrożnie.
Dowody wskazują na planowanie.
Ława przysięgłych uznała go winnym napaści głównej i wywierania nacisku na świadków.
Później, po przedstawieniu dalszych dowodów, podjął uchwały w sprawach związanych z hazardem.
Sędzia skazał go na surową karę więzienia.
Nie dożywocie bez możliwości zwolnienia warunkowego.
Nie jest to przesadna kara, której domagali się internauci.
Wyrok odzwierciedlał poważne obrażenia Cassidy’ego, niebezpieczeństwo dla Owena, próbę utrudniania zeznań świadków i powtarzający się wzorzec zachowania Trenta.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
