Moje dzieci upokarzały mnie z powodu moich dużych piersi — myślały, że ich okrutne żarty nigdy nie zranią mnie na tyle, żebym zaczęła się bronić… aż zrobiłam coś, po czym zaniemówiły

— Nie.

Wszyscy zamilkli.

— Poszłam do lekarza, ponieważ rozważałam zmianę swojego ciała.

Daniel zmarszczył brwi.

— To dlaczego tego nie zrobisz?

Spojrzałam mu prosto w oczy.

— Bo w końcu zrozumiałam, dlaczego tego chciałam.

Nikt się nie odezwał.

— Przez was.

Twarz Laury się zmieniła.

Powiedziałam im wszystko.

O tym, że przebierałam się trzy razy przed spotkaniem z nimi.

O usuwaniu zdjęć.

O ukrywaniu się pod za dużymi ubraniami.

O unikaniu basenów i rodzinnych fotografii.

Potem powiedziałam to, czego nigdy wcześniej nie przyznałam.

— Najgorsze nie było zastanawianie się, czy obcy ludzie mnie oceniają. Najgorsze było wiedzieć, że moje własne dzieci już to robiły.

Oczy Laury napełniły się łzami.

— Mamo, my tylko żartowaliśmy.

— Wiem.

— Nigdy nie chcieliśmy cię zranić.

— Wiem.

Daniel spuścił wzrok.

— Ale zraniliście mnie.