Jednak najbardziej szkodliwe informacje pochodziły od jego obecnego pracodawcy. Allanowi wszczęto wewnętrzne dochodzenie w sprawie wątpliwych raportów wydatków i nieautoryzowanego wykorzystania zasobów firmy.
Prawdopodobnie zostanie zwolniony w ciągu najbliższych 6 miesięcy. Był zdesperowany, a zdesperowani mężczyźni robią niebezpieczne rzeczy.
Powinienem był powiedzieć Avery wszystko przed ślubem. Powinienem był z nią porozmawiać i wyjaśnić całą sytuację, od kontraktu z Meridian po problemy finansowe Allena, ale wciąż miałem nadzieję, że sama przejrzy jego manipulacje.
Wciąż wierzyłam, że moja mądra, niezależna córka zrozumie, co się dzieje. Zamiast tego Allan posunął się do publicznego upokorzenia i przemocy fizycznej.
Zmusił mnie do tego w najgorszy możliwy sposób, przed najgorszą możliwą publicznością. Teraz, siedząc w pickupie na podjeździe rancza, wiedziałem, że nie ma już odwrotu.
Jutro rano Robert miał przyjechać z członkami zarządu Meridian. Alan miał się dowiedzieć, że właśnie napadł na zarządcę rancza należącego do bardzo wpływowych ludzi.
Ludzie, którym nie podobały się groźby pod adresem ich inwestycji ani ataki na pracowników. Zadzwonił mój telefon, przerywając moje myśli.
Na ekranie pojawiło się imię Allana. Pozwoliłem, żeby włączyła się poczta głosowa, a potem odsłuchałem jego wiadomość.
Clifford, słuchaj, wiem, że dziś wieczorem sprawy wymknęły się spod kontroli. Byłem zestresowany, może wypiłem za dużo szampana, ale teraz jesteśmy rodziną, a rodzina sobie radzi.
Oddzwoń do mnie. Musimy porozmawiać o przyszłości.
Idziemy naprzód. Jakby spoliczkowanie mnie przed 200 świadkami było tylko drobnym ciosem w nasz związek.
Jakby jutro miało wrócić do normy. Alan nie miał pojęcia, co go czeka.
Ale za jakieś 12 godzin miał się dowiedzieć, jaka jest różnica między udawaniem, że coś posiada, a faktycznym posiadaniem. A co ważniejsze, miał się dowiedzieć, że niektórzy ludzie mają przyjaciół na bardzo wysokich stanowiskach.
Wstałem przed świtem, jak zwykle, ale dziś rano czułem się inaczej. Każdy dźwięk wydawał się wzmocniony.
Bulgotanie ekspresu do kawy, moje buty na drewnianej podłodze, odległe ryczenie bydła na wschodnim pastwisku. Dziś nadszedł dzień, w którym Alan Peterson miał się dowiedzieć, że niektóre sekrety niosą ze sobą konsekwencje.
Robert zadzwonił o 6:15. Jesteśmy około godziny drogi od rancza.
Członkowie zarządu przylecieli z Dallas, Denver i Phoenix. Nie są zadowoleni z oderwania się od swoich harmonogramów.
Ale kiedy wyjaśniłem sytuację, zgodzili się, że wymaga ona natychmiastowej interwencji. Ile mam im powiedzieć o Allanie?
Wszystko. Będą chcieli dokładnie zrozumieć, z jakim zagrożeniem mamy do czynienia.
Spędziłem kolejną godzinę na przygotowaniach. Wyciągnąłem całą dokumentację: zaświadczenia lekarskie potwierdzające moją zdolność do czynności prawnych, prawną ocenę charakteru i sytuacji finansowej Allena, nagrania naszych rozmów z ostatniego roku, wszystko, co dałoby pełny obraz tego, co się działo.
O 7:30 trzy czarne SUV-y podjechały pod ranczo, wzbijając tumany kurzu w porannym słońcu. Z kuchennego okna obserwowałem, jak wysiada z nich sześć osób, wszystkie ubrane w stroje służbowe, które nie pasowały do tła pastwiska dla bydła i drzew mesquite.
Robert przewodził grupie, wyglądając dokładnie tak samo jak 25 lat temu. Obok niego szła kobieta po sześćdziesiątce, o srebrnych włosach i postawie osoby przyzwyczajonej do bycia najmądrzejszą osobą w pomieszczeniu.
Pozostali to mężczyźni po pięćdziesiątce i sześćdziesiątce, wszyscy emanujący cichą pewnością siebie, która płynie z prawdziwej władzy. „Clifford” – powiedział Robert, zbliżając się do ganku.
„Chciałabym, żebyś poznał zarząd Meridian.” Margaret Caldwell, przewodnicząca.
James Morrison, dyrektor finansowy. David Chen, radca prawny.
Thomas Wright, dyrektor operacyjny, i Patricia Vasquez, dyrektor ds. zarządzania ryzykiem. Uścisnąłem dłoń każdemu z nich, zauważając ich mocne uściski i bezpośredni kontakt wzrokowy.
To nie byli ludzie, którzy marnowali czas na uprzejmości. Pan…
Wellington. Powiedziała Margaret Caldwell, jej głos był ostry i profesjonalny.
Robert poinformował nas o sytuacji. Rozumiemy, że ktoś, kto próbował przejąć kontrolę nad tą nieruchomością, groził Ci i napadł na Ciebie fizycznie.
Zgadza się. I ta osoba uważa, że jesteś wyłącznym właścicielem rancza.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
