Dwóch mężczyzn w czarnych garniturach podeszło do mnie.
Zanim do mnie dotarli, drzwi sali balowej się otworzyły.
Weszły trzy osoby.
Pierwszą była moja prawniczka, Clara Bennett, niosąca skórzaną teczkę.
Drugim był szeryf Nolan Pike, w pełnym umundurowaniu.
Trzecim był srebrnowłosy mężczyzna w granatowym garniturze, którego Marcus rozpoznał od razu.
Jego twarz zbladła.
„Pan Rourke?” wyszeptał Marcus.
Victor Rourke był właścicielem banku, w którym Marcus zaciągał pożyczki biznesowe. Do niego należała również połowa cierpliwości hrabstwa, ale nie jego litość.
Rourke spojrzał na dekoracje ślubne, a potem na Marcusa. „Powiedziałeś mojej radzie, że przeniesienie własności Hale’ów zostało sfinalizowane”.
Marcus przełknął ślinę. „Praktycznie tak jest”.
„Nie” – powiedziała Clara, a jej głos przeciął pomieszczenie. „Nieprawda”.
Podała mi małe, czarne urządzenie ze swojej teczki.
Rejestrator.
Marcus wpatrywał się w to.
Podniosłem ją. „Zostawiłeś to w mojej kuchni, Marcus. Tego dnia, kiedy ty i twój prawnik przyszliście mnie oszukać”.
Otworzył usta.
Clara kontynuowała: „Pani Hale zauważyła, że nagrywa. Więc pozwoliła mu kontynuować.”
W pokoju znów zapadła cisza.
Nacisnąłem „play”.
Głos Marcusa wypełnił salę.
„Ona jest stara, Lily. Ona niczego nie przeczyta. Jak tylko podpisze, sprzedamy ziemię grupie deweloperskiej Rourke, spłacimy moje długi, a twoja matka będzie mogła zamieszkać w domu opieki.”
Lily wydała dźwięk, jakby coś w jej wnętrzu pękło.
Następnie z rejestratora dobiegł inny głos.
Denise.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
