Płaska krata zapewnia ochronę, ale może również sprawiać, że okno wydaje się ciasne. Pozwalając części konstrukcji wystawać na zewnątrz, rzemieślnicy mogli stworzyć niewielką, zamkniętą przestrzeń bezpośrednio za oknem.

Przestrzeń ta może służyć różnym celom.

Mogłaby pomieścić doniczki z kwiatami, rośliny pnące lub przedmioty dekoracyjne. Mogłaby również ułatwić mieszkańcom otwieranie okna i wychodzenie na zewnątrz bez całkowitego usuwania bariery ochronnej.

W niektórych budynkach konstrukcje te pełniły funkcję niemal miniaturowych balkonów.

Nie były one jednak zaprojektowane tak, aby człowiek mógł na nich stać. Ich nośność zależała od konstrukcji, a wiele z nich służyło głównie jako osłony okien, a nie balkonów .

Rozróżnienie to jest istotne, ponieważ fotografie tych struktur mogą sprawiać, że wydają się one o wiele potężniejsze, niż są w rzeczywistości.

Kształt był również podyktowany estetyką. W historycznej architekturze europejskiej praktyczne elementy często były projektowane z ozdobnymi detalami. Konstruktorzy potrafili przekształcić prostą kratę zabezpieczającą w element architektoniczny za pomocą krzywizn, liści, spirali, wzorów geometrycznych i innych elementów dekoracyjnych.

Więc następnym razem, gdy zobaczysz osłonę okna, która zdaje się „wystawać” ze ściany, może być proste wytłumaczenie jej nietypowego kształtu: została zaprojektowana, aby łączyć w sobie bezpieczeństwo, wentylację, dostęp i użyteczną przestrzeń zewnętrzną w jednej konstrukcji.

Obraz 1 — Sugerowane umiejscowienie:

Realistyczne zdjęcie w wysokiej rozdzielczości przedstawiające historyczną europejską ulicę mieszkalną z kilkoma starymi, żeliwnymi kratami wystającymi ze ścian, pastelowymi budynkami z tynku, autentycznymi detalami architektonicznymi, naturalnym światłem dziennym, bez ludzi, tekstu, logo i znaku wodnego.