Stał na zewnątrz ubrany w hotelowy szlafrok, a jego włosy nadal sterczały wszędzie.
Nie wyglądał na winnego męża.
Wyglądał jak zdenerwowane dziecko, którego zaskoczenie całkowicie się nie udało.
„Rosa” – wyjaśnił – „była jedną z bliskich przyjaciółek twojej babci. Pomogła mi odnaleźć pierścionek”.
Spojrzałam na niego.
„Rosa?”
„Jej kuzyn pracuje w Bellamy & Sons. Znalezienie pierścionka i zorganizowanie wszystkiego zajęło mi prawie rok. Potem miesiącami płaciłam za niego.”
Spojrzałem jeszcze raz na zdjęcie.
„Miałem ci to dać na Santorini” – kontynuował. „Na plaży”.
Moje oczy natychmiast napełniły się łzami.
„A klucz?”
„Skrytka depozytowa. Nie chciałem trzymać pierścionka w naszym mieszkaniu, bo wiedziałem, że w końcu go znajdziesz.”
Nagle całe napięcie uleciało ze mnie.
Zacząłem się śmiać.
„Ian, prawie szukałem prawnika od rozwodów, bo czyściłem twój smoking!”
„Domyśliłem się.”
„Mówię poważnie.”
„Ja też.”
Wziął mnie za ręce.
„Wiem, że obiecaliśmy, że nie będzie sekretów. Złamałem tę obietnicę. Przepraszam. Chciałem ci tylko raz zrobić niespodziankę.”
Potem wszystko wyjaśnił.
Rosa wręczyła mu ostatni paragon za biżuterię i klucz do sejfu podczas naszej kolacji przedślubnej.
W liście po prostu podziękowała mu za to, że pozwolił jej zwrócić coś, co należało do mojej babci.
Zachęcała go, żeby poczekał z niespodzianką do Santorini.
Ian schował wszystko do kieszeni smokingu i zapomniał to wyjąć.
„Zapomniałem zniszczyć dowody” – powiedział nieśmiało.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
