-
Większa impulsywność i podejmowanie decyzji pod wpływem emocji
-
Mniejsza zdolność do planowania przyszłości i brania pod uwagę długoterminowych konsekwencji
-
Większa podatność na wpływy rówieśnicze
-
Większa zdolność do zmian , ponieważ charakter wciąż się kształtuje
Jak uznał Sąd Najwyższy w sprawie Roper v. Simmons , która zakazała wymierzania kary śmierci nieletnim, „Różnice między nieletnimi a dorosłymi… są zbyt wyraźne i dobrze znane, aby ryzykować skazanie młodej osoby na karę śmierci pomimo niewystarczającego stopnia winy”.
Zmiana stanowiska Sądu Najwyższego w sprawie dożywocia dla nieletnich bez możliwości zwolnienia warunkowego
Od 2005 roku Sąd Najwyższy stopniowo ograniczał najsurowsze kary dla nieletnich.
2005 – Roper v. Simmons: Zniesiono karę śmierci dla nieletnich.
2010 – Graham v. Floryda: Zakaz dożywotniego pozbawienia wolności dla nieletnich bez możliwości zwolnienia warunkowego (JLWOP) za przestępstwa inne niż zabójstwo.
2012 – Miller przeciwko Alabamie: Stwierdzono, że obowiązkowe JLWOP dla nieletnich narusza zakaz stosowania okrutnych i niezwykłych kar zawarty w Ósmej Poprawce.
2016 – Montgomery v. Louisiana: Rozszerzenie ochrony Millera z mocą wsteczną, co oznacza, że osoby skazane już na obowiązkową karę JLWOP mogą zostać ponownie skazane.
Jednak pomimo tej dynamiki, 22 stany nadal zezwalają na dożywocie dla nieletnich bez możliwości zwolnienia warunkowego za przestępstwa związane z zabójstwem. Na przykład w Pensylwanii prawie 300 osób zostało ponownie skazanych i zwolnionych, ale sześć otrzymało nowe wyroki w ramach programu JLWOP.
Mit „superdrapieżnika” i polityka surowego zwalczania przestępczości
W latach 90. XX wieku kryminolodzy, tacy jak John Dilulio, ostrzegali przed zbliżającą się falą „superdrapieżników” – bezwzględnych nieletnich przestępców, którzy zalaliby kraj, gdyby nie surowe kary. Chociaż wskaźniki przestępczości już spadały, mit ten napędzał politykę surowego karania przestępczości , która:
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
