„Naprawdę oczekujesz, że w to uwierzę, Sophie?”
Pani Pritchard. Nauczycielka, która uważała, że jej kadencja czyni ją boginią.
– Uczyłam się, pani Pritchard. Obiecuję – głos Sophie był cichy i drżący.
„Ludzie tacy jak ty nie dostają stu procent na moich egzaminach z historii, Sophie” – prychnął Pritchard. „Widziałem, jak twój ojciec cię odwoził w zeszłym tygodniu. Widziałem tę ciężarówkę. Wiem, z jakiego… bezdomnego trybu życia… pochodzisz”.
Krew się we mnie zagotowała. To nie był gniew awanturnika, to była zimna, strategiczna furia dowódcy.
„Pomaga mi się uczyć” – szepnęła Sophie.
„Ten człowiek?” Pritchard się zaśmiał. „Ten człowiek wygląda, jakby szukał puszek w śmietniku. Pewnie nawet nie umie przeczytać podręcznika. Oszukiwałeś. Przyznaj się.”
„Nie zrobiłem tego!”
Wszedłem do drzwi.
„Nie toleruję kłamców” – powiedział Pritchard, unosząc test Sophie. „I nie oceniam śmieci”.
RIIIIP.
Podarła test na pół. A potem na ćwiartki. Rzuciła kawałki pod stopy Sophie niczym konfetti.
„Zero. Wynoś się z moich zajęć.”
„Nie” – powiedziałem.
Mój głos wypełnił pomieszczenie. To był głos, który dowodził tysiącami żołnierzy.
Pritchard podskoczył. Klasa się odwróciła. Zobaczyli brudną, imponującą postać wypełniającą framugę drzwi.
„Słucham?” – wyjąkała Pritchard, a w jej oczach błysnął strach. „Musisz wyjść. Dzwonię na policję”.
„Zadzwoń do nich” – powiedziałem, idąc naprzód. „Zadzwoń do Żandarmerii Wojskowej, skoro już przy tym jesteś”.
„Jesteś pijany” – warknęła, cofając się. „Jesteś włóczęgą. Odwal się od moich uczniów!”
Sięgnąłem do tylnej kieszeni. Pritchard wzdrygnął się, spodziewając się broni.
Zamiast tego wyciągnąłem skórzany portfel i otworzyłem go.
To nie była odznaka. To był identyfikator wojskowy, otoczony niezaprzeczalnym insygnium generała czterogwiazdkowego.
„Nazywam się generał Marcus Donnelly, Armia Stanów Zjednoczonych” – powiedziałem, gdy w sali zapadła grobowa cisza. „A ty właśnie zniszczyłeś własność rządową”.
Oczy Pritcharda rozszerzyły się. Spojrzała z dokumentu na moją twarz, a jej mózg nie potrafił połączyć faktów.
„Podnieś to” – rozkazałem.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
