REKLAMA

Naukowe powody, dla których psy badają intymne części ciała człowieka za pomocą zapachu

Kiedy pies wielokrotnie skupia się na intymnym obszarze danej osoby i opiera się przekierowaniu, można nauczyć go alternatywnych zachowań powitalnych. Celem jest zachowanie możliwości eksploracji przy jednoczesnym zapewnieniu komfortu wszystkim uczestnikom.

Wrażliwość psów na zmiany, których ludzie nie zauważają

Zdolność psów do wyczuwania zapachów budzi zainteresowanie naukowców, ponieważ psy potrafią wyczuwać pewne zapachy w stężeniach znacznie niższych od progów wykrywalnych dla przeciętnego człowieka.

Ludzki organizm uwalnia złożoną mieszaninę związków lotnych poprzez oddech, pot i inne procesy biologiczne. Skład tych związków może zmieniać się w zależności od różnych warunków fizjologicznych.

Naukowcy zbadali, czy wyszkolone psy potrafią rozróżniać określone wzorce zapachowe związane z konkretnymi chorobami, zmianami metabolicznymi i stanami emocjonalnymi. Szczegółowe badania przyniosły obiecujące rezultaty w warunkach kontrolowanych.

Interpretacja tych ustaleń wymaga ostrożnego podejścia.

Pies wyszkolony do rozpoznawania konkretnego zapachu w warunkach laboratoryjnych działa w innych okolicznościach niż zwykły pies domowy, który pobieżnie bada swojego właściciela. Protokoły szkoleniowe, metody testowania, zmienne środowiskowe oraz zdolność psa do wyizolowania zapachu docelowego wpływają na jego wydajność.

Nawet jeśli pies wydaje się być niezwykle skupiony na jednej części ciała człowieka, nie istnieje wiarygodna metoda pozwalająca na określenie na podstawie tego zachowania dokładnego charakteru wykrycia.

Zmiana uwagi może być spowodowana potem, nowym mydłem, rozlaną cieczą, ubraniem lub nieznanym zapachem otoczenia.

Gdy pojawi się objaw fizyczny — uporczywy ból, nietypowy guzek, niewyjaśnione krwawienie lub zmiana w wyglądzie skóry — porada lekarska będzie zależeć od samego objawu.

Badania nad węchem psów stale się rozwijają. Ich potencjał pozostaje jednak różny od niezawodnej metody diagnostyki domowej.

Instrukcja właściwego zachowania podczas powitania

Psy potrafią nauczyć się schematów powitania, które szanują przestrzeń osobistą. Goście, dzieci i obcy mogą odczuwać dyskomfort w przypadku bliskiego kontaktu fizycznego, szczególnie gdy pies zbliża się do pachwiny.

Spokojne zachowanie jest nagradzane. Gdy pies podchodzi do gościa bez skakania i naruszania przestrzeni osobistej, pochwała lub mały smakołyk wzmacnia to zachowanie.

Sygnały takie jak „siad”, „chodź” czy „zostaw” można systematycznie instruować. Ćwiczenia w cichym otoczeniu przygotowują psa do niezawodnej reakcji na przybycie gości.

Gdy pies zbliża się do prywatnego obszaru, spokojne wskazówki przekierowują jego uwagę. Pies może zostać poproszony o usiąść lub powąchanie podanej mu dłoni, gdy opiekun z zadowoleniem przyjmuje ten kontakt.

Po alternatywnym zachowaniu następuje natychmiastowa nagroda.

Spójność między członkami rodziny sprzyja jasnemu uczeniu się. Ujednolicone oczekiwania pozwalają psu zrozumieć pożądany wzorzec.

Podniesiony głos, siła fizyczna lub działania wywołujące strach pozostają zbędne. Reakcje te mogą wywoływać lęk, jednocześnie uniemożliwiając osiągnięcie pożądanej alternatywy.

Jeśli takie zachowanie utrzymuje się, jest trudne do przerwania lub towarzyszy mu lęk lub agresja, wykwalifikowany trener lub specjalista ds. zachowań zwierząt może pomóc w opracowaniu odpowiedniego planu.

Rozróżnianie zwykłej eksploracji od wzorców, na które warto zwrócić uwagę

Większość węszenia należy do typowych psich zachowań eksploracyjnych. Zmiany w zachowaniu mogą czasami wymagać dokładniejszej obserwacji.

Pies, który nagle, wielokrotnie skupia wzrok na tej samej osobie lub przedmiocie, mógł wyczuć nowy zapach. Źródło może okazać się zupełnie zwyczajne, na przykład zmiana detergentu do prania lub nowy produkt do pielęgnacji skóry.

Gdy zachowanie staje się powtarzalne, zakłóca normalne czynności lub pojawia się w połączeniu z dodatkowymi zmianami, konsultacja z lekarzem weterynarii może okazać się pomocna.

Zwrócenie uwagi na szerszy schemat okazuje się bardziej pouczające niż skupienie się na pojedynczym zdarzeniu. Czy pies stał się również wyjątkowo niespokojny? Czy nadmiernie wylizuje się? Czy nastąpiły zmiany w apetycie, śnie lub ogólnym zachowaniu?

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!

REKLAMA
REKLAMA