Proces ten pozwala psu na ciągłe wąchanie nawet po codziennym kontakcie. Znajomość sprawia, że zapach pozostaje istotny. Zapach danej osoby zmienia się nieustannie. Wąchanie pozwala psu na badanie tych zmian.
To zachowanie może również pojawić się w chwilach bliskości. Niektóre psy obwąchują swoich właścicieli, zanim usiądą obok nich, położą głowy na kolanach lub zwiną się u ich stóp. Obwąchiwanie stanowi jeden z typowych elementów interakcji ze znaną osobą.
Pies może uważać właściciela za swojego ulubionego towarzysza i nadal uważać zapach tej osoby za stałe źródło informacji węchowych.
Różnice w poziomie zainteresowania wśród psów
Psy różnią się intensywnością badania ludzi.
Niektóre psy wykazują naturalną ciekawość i poświęcają dużo czasu na eksplorację otoczenia nosem. Inne psy skupiają większą uwagę na ruchu, zabawkach, jedzeniu lub interakcjach społecznych.
Cechy rasy, indywidualny temperament, wczesne doświadczenia, historia szkolenia i dostępne możliwości eksploracji wpływają na zachowanie. Psy przystosowane do pracy węchowej mogą wykazywać szczególną motywację do podążania za zapachami. Zróżnicowanie indywidualne pozostaje znaczne nawet w obrębie jednej rasy.
Wiek i doświadczenie mogą również kształtować wzorce badawcze. Młody pies może z entuzjazmem obwąchiwać niemal każdą dostępną powierzchnię. Starszy pies może ostrożniej wybierać miejsca, na które zwraca uwagę. Te wzorce odzwierciedlają tendencje.
Środowisko, w którym żyje pies, również ma na to wpływ. Gdy węszenie stanowi podstawową formę eksploracji podczas spacerów, pies może badać nowych ludzi i nieznane przedmioty z większą energią.
Bezpieczne możliwości eksploracji zapachów sprzyjają dobremu samopoczuciu psychicznemu. Rozrzucenie kilku kawałków zwykłego jedzenia na czystym trawniku, ukrycie smakołyków w pokoju lub umożliwienie spokojnego poszukiwania odpowiednich miejsc podczas spaceru może zapewnić stymulację.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
